مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١٥ - على عليه السلام نمونه كامل ويژگىهاى پنجگانه

همسر شهيد به كنارتنور آتش مى‌رود، صورت خود را به آتش نزديك مى‌كند تا با چشيدن حرارت آتش از يتيمان غافل نشود.

على عليه السلام همواره در حال بندگى و عبوديّت خداوند بوده است. آن اسوه عبادت در برخى از اوقات، شبانه روز هزار ركعت نماز مى‌خوانده است. [١]

اخلاص على عليه السلام بى نظيراست، تمام وجود على عليه السلام اخلاص است. در جنگ خندق، وقتى عمروبن عبدود مغلوب مى‌شود و على عليه السلام برسينه او مى‌نشيند،

«ابن عبدود»

آب دهان برصورت‌

«على» عليه السلام‌

مى اندازد و به او ناسزا مى‌گويد. على عليه السلام برمى خيزد و در ميدان جنگ چند قدمى حركت مى‌كند، سپس بر مى‌گردد تا سر دشمن خدا را قطع كند. مسلمانان كه از دور نظاره‌گر اين صحنه بودند وقتى از سرّ اين مسئله سؤال مى‌كنند؛ حضرت مى‌فرمايد:

«قَدْ كانَ لَشَتَمَ امّىِ وَ تَفَلَ فِى وَجْهِى فَخَشِيتُ انْ اضْرِبَهُ لَحِظِّ نَفْسِى فَتَرَكْتُهُ حَتّى سَكَنَ مابِى ثُمَّ قَتَلْتُهُ فِى اللَّهِ‌ [٢]؛

او به مادرم جسارت كرد و در صورتم آب دهان انداخت، ترسيدم اگر او را بكشم، به خاطر تسكين دل خود باشد (و از روى اخلاص نباشد)؛ بدين جهت در آن لحظه او را رها كردم، تا دلم آرام شود و خشمم فرو نشيند؛ سپس او را (از روى اخلاص و) براى رضاى خدا كشتم.»

شاعر زبر دست فارسى زبان، مولانا جلال‌الدّين بلخى، درباره داستان فوق چنين سروده است: