مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٥ - ٣ برنامه ريزى در كارهاى تبليغى

گوناگون داده‌اند و هدفشان در زندگى نامشخّص است؛ معلوم نيست كه خود را در سايه چه كسى بايد قراردهند، مشركان هرروز دلشان در گرو يك چيز است، همانند انسان‌هاى نا موفقّى كه هرروز دوستى انتخاب مى‌كنند و روز ديگر ارتباط دوستى را با او مى‌گسلند و با ديگرى دوست مى‌شوند و زندگى را به همين صورت ادامه مى‌دهند.

امروز پاى اين پرچم سينه مى‌زنند؛ فردا از آن جدا مى‌شوند و پاى پرچم ديگرى سينه مى‌زنند؛ امروز دل در گرو مقام دارد و فردا به ثروت خود وابسته است، روز ديگر از هر دو مى‌بُرد و به شهرت روى مى‌آورد، يك وقت چشم باز مى‌كند كه عمرش تمام شده است.

«وَ رَجُلًا سَلَماً لِرَجُلٍ»

- امّا مثل موحّدان و انسان‌هاى خدا پرست، مَثَل غلام و برده‌اى است كه تسليم يك ارباب و آقاست؛ چنين برده‌اى تكليفش مشخّص و معلوم است و دچار تحيّر و سرگردانى نيست. هرآنچه آقايش بگويد، اطاعت مى كند. در مورد احتياجات و نيازمنديهايش نيز تكليفش مشخّص و روشن است.

آرى! موحّدان دل به يك معبود، مقصود، پناهگاه، يار و ياور بسته‌اند و در مشكلات به خداوند يكتا پناه مى‌برند و حوايج و نيازمنديهاى خود را فقط از او طلب مى‌كنند؛ اميدشان به اوست و سر بر فرمان او نهاده‌اند و تكليفشان روشن و مشخّص است و تنها به وظيفه الهى مى‌انديشند!

اى انسانها! در سايه چنين خدايى قرار بگيريد و از نور الهى بهره‌مند گرديد و مسير زندگى خود را با آن روشن سازيد؛ چرا كه تمام قدرت‌ها و عزّت‌ها و ذلّت‌ها به دست اوست؛ اگر تمام دنيا چيزى را اراده كنند و او چيز ديگرى، اراده او محقّق مى‌شود.

فرعون تصميم گرفت حضرت موسى عليه السلام را در شكم مادر از بين ببرد، تمام امكاناتش را بسيج كرد؛ شكم بسيارى از زنان حامله را پاره كرد؛ نوزادان زيادى را به قتل رسانيد؛ جنايات بى شمارى مرتكب شد؛ ولى از آنجا كه خداوند چيز ديگرى‌