مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٦ - مثال سى و هفتم ذات بىمانند خدا

است. ارتباط با خداوند، نه تنها براى همگان امكان‌پذير است؛ بلكه از ارتباط با پدر، مادر، همسر، خواهر، برادر و فرزند هم آسانتر است؛ زيرا به خاطر عدم محدوديّت ذات حق تعالى، انسان در هر لحظه‌اى مى‌تواند با او به گفتگو بنشيند؛ در حال خواب يا بيدارى، در حال ايستاده يا نشسته، در بيابان يا خيابان و خلاصه در هر زمان و مكان و تحت هر گونه شرايطى، امكان ار تباط با او وجود دارد.

خداوند متعال در آيه ١٩١ سوره آل عمران، هنگام توصيف خردمندان مى‌فرمايد:

الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قياماً وَ قُعُوداً وَ عَلى جُنُوبِهِمْ وَ يَتَفَكَّرُونَ في خَلْقِ السَّمواتِ وَ الأَرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلًا سُبْحانَكَ فَقِنا عَذابَ النَّارِ؛

همان‌ها كه خدا را در حال ايستاده و نشسته و آنگاه كه بر پهلو خوابيده‌اند، ياد مى‌كنند و در اسرار آفرينش آسمان‌ها و زمين مى‌انديشند؛ (و مى‌گويند:) بار الها! اينها را بيهوده نيافريده‌اى؛ منزّهى تو! ما را از عذاب آتش نگاه دار!

بنابراين ار تباط با خداوند، كار مشكلى نيست تا نياز به واسطه قراردادن بت‌ها باشد؛ پس نبايد خداوند را به موجودى ضعيف و ناتوان تشبيه كرد؛ خداوندى كه در تمام نمازها با او صحبت مى‌كنيم و در هر نماز لااقل دوبار او را مخاطب قرار داده و مى‌گوييم:

«ايَّاكَ نَعْبُدُ وَ ايَّاكَ نَسْتَعينُ»

قابل مقايسه با ممكن الوجود نيست.

نتيجه اين كه، مثال براى خداوند، تنها از جانب خود او مجاز است.

البتَّه روشن است كه مثال‌هايى كه زده مى‌شود، تنها از جهاتى ما را در شناخت خداوند كمك مى‌كند؛ ولى هيچ مثالى بيانگر تمام جهات ذات خداوند نيست،

«لَيْسَ كَمِثْلهِ شَىْ‌ءٌ [١]؛

هيچ چيزى مانند خداوند نيست» چون همه مخلوقات فانى هستند و خدا باقى؛ همه مخلوقات متناهى مى‌باشند و خداوند خالق نامتناهى؛ تمام مخلوقات ضعيف و جاهلند و خداوند دانا و قدرتمند است.

[١] سوره شورى، آيه ١١.