مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٥ - روشهاى مبارزه با بت پرستى
وَلَئِنْ سَئَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمواتِ وَالارضَ وَسَخَّرَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ فَأنَّى تُؤْفَكُونَ
و هرگاه از آنان بپرسى: چه كسى آسمانها و زمين را آفريده و خورشيد و ماه را مسخّر كرده است؟ مىگويند: اللّه! پس با اين حال، چگونه آنان را (از عبادت خدا) منحرف مىسازند!
يعنى اى كسانى كه بت مىپرستيد! خالق، ولى نعمت، بخشنده، رازق و خلاصه همه چيز و ملجأ همه كس، خداوند بزرگ است؛ اگر او «خالق» و «رازق» و «محيى» و «مميت» است، پس چرا غير او را مىپرستيد؟! انسان بايد در مقابل نعمت دهنده خود سر تسليم فرود آورد.
خلاصه اين كه، پيامبران با بيدارى فطرت بت پرستان و زدودن گرد و غبارهاى آن، چشمه فطرت شان را جوشان مىكردند تا به سوى خالق اصلى بازگردند.
٢- تحقير و بيان ناتوانى بتها و معبودان دروغين در برابر قدرت خداوند باعث كاستن ارزش و قداست بتها در نظر بت پرستان مىگشت. طرح سؤالاتى از اين قبيل كه: آيا بتهاى شما شعور درك مسائلى را كه در اطرافشان مىگذرد، دارند؟ آيا توانايى بر پاسخ به سؤالهاى شما دارند؟ آيا قادر به حلّ مشكلات شما هستند؟
روشن است كه جواب همه اين پرسشها منفى است؛ بنابراين بتِ كرِ كورِ فاقدِ شعور و درك و بى اراده، چگونه حلّال مشكلات شما است؟
همان گونه كه حضرت ابراهيم عليه السلام در داستان معروف شكستن بتها در پاسخ اين سؤال كه چه كسى بتها را شكسته است؟ فرمودند:
بَلْ فَعَلَهُ كَبيرُهُمْ هذا فَسْئلُوهُمْ انْ كانُوا يَنْطِقُونَ [١]
بلكه اين كار را بزرگشان (بت بزرگ) كرده است، از آنها بپرسيد، اگر سخن مىگويند.
[١] سوره انبياء، آيه ٦٣.