مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٢ - شرح و تفسير

گياهان و درختان است؛ ولى اين طروات و سرسبزى با فرا رسيدن فصل پائيز كه آغازايّام مرگ موقّت گياهان است به پايان مى‌رسد و به اين ترتيب يك دوره كوتاه و گذرا ازعمر گياهان سپرى مى‌شود و اين در واقع هشدارى است به انسان‌هاى غوطه‌ور در زندگى دنيا تا دريابند كه زندگى آنها نيز روزى به فصل پائيز خود خواهد رسيد.

شرح و تفسير

«وَاضْرِبْ لَهُمْ مَثَلَ الْحَياةِ الدُّنيا»

- اى پيامبر ما! براى مسلمانان در مورد زندگانى دنيا كه در آن غوطه‌ور شده‌اند، مثالى بزن!

خداوند چرا اين مثال را در اينجا مطرح كرده است؟ شايد علّت آن آيات دوازدهگانه قبل از آن باشد كه در آن آيات عاقبت دنيا پرستان و كسانى كه غرق در زندگى مادّى گشته‌اند، بيان شده است و به دنبال آن، براى روشن شدن حقيقت زندگى دنيا اين مثال مطرح شده است.

«كَمآءٍ أنْزَلْناهُ مِنَ السَّمآءِ»

- اين آب از آسمان نازل مى‌شود و بر سراسر زمين- هم بر زمين‌هاى نمكزار و هم بر زمين‌هاى شيرين و آماده- مى‌بارد؛ ولى بهره همه زمين‌ها يكسان نيست؛ بلكه اين نعمت الهى در برخى از زمين‌ها مايه عذاب الهى و در برخى ديگر عامل حيات مى‌شود!

«فَآخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ الارْضِ»

- آبى كه از آسمان نازل مى‌شود و بر زمين‌هاى شيرين و آماده مى‌بارد؛ گياهان زيبا و پر طراوت و با نشاط فراوانى را مى‌روياند. گياهان مختلف و متفاوتى كه هركدام از آنها، نشانه‌اى از قدرت بى انتهاى پرودگار است. آب زلال و صاف باران و زمين آماده رويش كه مايه سرسبزى درختان و گياهان است، منظره دل‌انگيز و خيره كننده‌اى را در فصل بهار و تابستان به نمايش مى‌گذارد كه چشم حقيقت بين هر بيننده‌اى را به تحسين وا مى دارد.

«فَأَصْبَحَ هَشِيماً تَذْرُوهُ الرِّياحُ»

- امّا اين طراوت و سرسبزى و نشاط، كه چهره‌