مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٣ - شرح و تفسير

نعمت بزرگ استفاده نكردند و از نور چراغ نبوّت و اعمال صالح آن بندگان صالح خداوند پرتو نگرفتند و هدايت نشدند؛ بلكه مانع هدايت ديگران نيز گشتند و به همسران خود خيانت ورزيدند.

البتّه لازم به ذكر است كه خيانت آنها انحراف از جادّه عفّت نبود؛ زيرا همسر هيچ پيامبرى آلوده به بى عفتى نشده است. همان گونه كه در روايتى از پيامبراكرم صلى الله عليه و آله آمده است:

«ما بَغَتْ امْرَأَةُ نَبِىٍ قَطُّ؛ [١]

همسر هيچ پيامبرى آلوده عمل منافى عفّت نشده است»- بنابراين، خيانت آنها انحرافات جنسى نبوده، بلكه انحرافشان، افشاء اسرارشوهرانشان بوده است.

همسر نوح مى‌ديد افرادى مخفيانه به حضرت نوح عليه السلام ايمان آورده و به دور از چشم بت پرستان به صف موحّدان مى‌پيوندند، راز آنها را برملا مى‌كرد و اين خبر را به بت پرستان مى‌رساند و بدين شكل باعث آزار نوح و ايمان آورندگان مى‌شد.

همسر حضرت لوط نيز هنگامى كه فرستادگان خداوند را در شكل جوانان زيبايى در خانه خود ديد، مردم منحرف همجنس باز را خبر داد كه عدهّ‌اى از جوانان زيبا در خانه شوهرش، حضرت لوط، به سر مى‌برند و بدين شكل آنها را تحريك به همجنس بازى مى‌كرد. به هر حال خيانت اين دوزن، افشاء اسرار منزل بود. و اين مسأله مايه مشكلات بزرگى براى آن پيامبران بزرگوار بود.

اگر همسرى كه بايد در خانه، محرم اسرار شوهر خويش باشد و به تعبير قرآن مجيد، مايه آرامش شوهر [٢]، اسرار همسرش را فاش كند و به اين وسيله آرامش شوهر خود را بر هم زند، حقيقتاً تحمّل چنين زنى بسيار مشكل است!

«فَلَمْ يُغْنيا عَنْهُما مِنَ اللَّهِ شَيْئاً وَ قِيلَ ادْخُلا النَّارَ مَعَ الدَّاخِلينَ»- از آنجا كه معيار نجات انسان همان گونه كه گذشت عمل صالح است، نه ارتباطهاى فاميلى و

[١] درّالمنثور، جلد ٦، صفحه ٢٤٥.

[٢] در آيه ٢١ سوره روم مسأله همسرى از آيات الهى شمرده شده و هدف از آن سكون و آرامش هريك از دو همسر به وسيله ديگرى بيان شده است.