كتاب النكاح - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٧ - مسألة ١١

جمع بين اين دو روايت به اين است كه حمل بر سلسله مراتب استحباب كنيم، يعنى اگر نشكنند بهتر است، ولى اگر بشكنند هم جايز است.

فرع سوّم:

مشهور بين عوام اين است كه استخوانهاى عقيقه بايد دفن شود. مرحوم صاحب رياض‌ [١] مى‌فرمايد: در زمان ما در بين مردم مشهور است كه استخوانها را دفن مى‌كنند بلكه در خرقه‌اى مى‌پيچند، در ادامه صاحب رياض مى‌فرمايد نه در نصوص و در نه در كلمات فقها اثرى از اين حكم نديده‌ايم، بنابراين حكمى نيست كه در روايات معصومين عليهم السلام واقع شده باشد.

فرع چهارم:

والدين مكروه است از گوشت عقيقه بخورند.

در اينجا سه گونه روايت داريم بعضى از روايات فقط مادر را مى‌گويد:

* ... لاتطعم الأم منها شيئاً [٢].

در بعضى از روايات والدين و عيال دارد [٣]؛ در حالى كه روايتى داريم كه مى‌گويد پدر مى‌تواند بخورد:

* ... و كل منها ... [٤]

جمع بين روايات:

باز سلسله مراتب فضيلت است يعنى پدر و مادر مى‌توانند بخورند ولى اگر نخورند بهتر است.

هذا تمام الكلام فى العقيقه.

١١٤ م ١١ (لا يجب على الأم إرضاع ولدها) ٣١/ ٠٢/ ٨٥

در مباحث نكاح محرّماتى داريم كه منشأ آن رضاع است، يعنى در واقع يكى از اسباب تحريم مسأله شيرخوارگى است و چون مربوط به حكم وضعى رضاع است (احكام وضعى شير دادن) در آنجا بحث شده ولى در اينجابحث در حكم تكليفى شير دادن است يعنى آيا شرعاً بر مادر شير دادن واجب است (بلاعوض يا با عوض)؟

مسألة ١١:

لايجب على الأم إرضاع ولدها لامجاناً و لابالأجرة مع عدم الانحصار بها بل و مع الانحصار لو أمكن حفظ الولد بلبن و

[١]. ج ٧، ص ٢٤٠.

[٢]. ح ٢، باب ٤٧ از ابواب احكام اولاد.

[٣]. ح ١، باب ٤٧ از ابواب احكام اولاد.

[٤]. ح ٧، باب ٤٤ از ابواب احكام اولاد.