كتاب النكاح - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٢ - فروع مسأله
مرحوم صاحب جواهر در اين جا كلام شاذّى فرموده است:
الظاهر عدم حرمة مطلق السؤال الذى هو بمعنى الاستيهاب للأصل (اصل برائت) و السيرة و غيرهما و انّما يحرم منه (سؤال) ما به يحصل هتك العرض الذى يجب على الانسان حفظه. [١]
در اينجا دو مسأله بايد حل شود كه يكى مسأله حرمت و عدم حرمت سؤال و ديگرى در فرض حلال بودن آيا موجب غنا مىشود تا نفقه واجب نباشد؟
شكّى نيست كه سؤال به كف هميشه هتك عرض است و مصداق غير هتك عرض ندارد و بلااشكال قبيح است و روايات متعدّدى در مذمّت آن و تهديد به عذاب الهى وارد شده است. [٢] پس هم به دليل عقل و هم به دليل شرع اين كار حرام است.
داستان امام حسن عليه السلام و مرد سائل معروف است. مرد سائل خدمت امام آمده و عرض كرد:
|
لم يبق لى شىء يباع بدرهم |
يكفيك منظر حالتى عن مخبرى |
|
|
إلّا بقايا ماء وجه (آبرو) صنته |
أن لايباع و قد وجدتك مشترى |