مجموعه رسائل در شرح احاديثي از کافي - سلیمانی آشتیانی، مهدی؛ درایتی، محمد حسین - الصفحة ١٧ - كشف الكنوز في الاستكشاف عن الرموز

كشف الكنوز في الاستكشاف عن الرموز

بسم اللَّه الرحمن الرحيم وبه نستعين‌

حمد مر جمال آفتاب عالم تابى را كه بى‌طلوع از افق حقيقت ذات، تنوير عالم اسماء و صفات نموده و بى‌درخشيدن برق سبحات وجه احديّت سنابل، خرمن لوازم اشياء و حجب مقتضيات اعيان را سوخته و بدون كشف غمام حجاب غيبوبه ذاتيّه به تجلّى ذاتى جبال ثابتات اقوام، موسى ذات را بر خاك انداخته؛ و شكر مر جلال كبريايى را كه به سطوت سلطنت ازليّه، عساكر متشتّته و جنود متفرّقه شئونات ذاتيّه را بر هم كوفته و به هيبت قهّاريّه قديميّه، سدود جبال انانيان را در بحار قابليّات سرنگون نموده؛ و سپاس مر مبدعى را كه به عنايت ازليّه، اظهار عالم صنع و ابداع قول مشيّت و امر به قول «كن» فرموده؛ و ستايش مر دلربايى را كه به كرشمه‌اى، دل عاشقان عقول و مشتاقان نفوس را ربوده؛ و آفرين مر نازنينى را كه به نازى، مشتاقان نفوس را از جا كنده و به وجد درآورده؛ و مرحبا محبوبى كه به لحظه‌اى در طرفه عينش، ارباب عالم خيال را به دوام تفكّر انداخته؛ و تبارك شوخى كه به غمزه‌اى، فلك را به حركت و ملك را به رقص آورده؛ و تعالى معشوقى كه به تير مژگانش عناصر را بى‌حسّ و نبات را بى‌جان و جماد را از پا درآورده؛ جان فداى جان بخشى كه به جُبّه‌اى از ماء الحياة گل رخسارش، حيات حيوان بخشوده و به قطره‌اى از قطرات عرق جبينش، مست و لايعقل و مخمور گرديده؛ جان نثار مشفقى كه ما فرزندان أبو الإنس والجانّ را در ميان اختيار فرموده و قابل اسرار نهانى و محرم رازهاى پنهانى دانسته و احوال اين همه به ما گفته و خوانده و به سر رشته كارهاى‌