فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٥٣٦ - شيعه و دانش اصول فقه

نتيجه يابى شده است. در اين مرحله مى توان از اعاظم ياد شده در زير نام برد:

١. معلم امّت، شيخ مفيد(٣٣٦ـ ٤١٣) كتابى به نام «التذكرة بأُصول الفقه» در اصول فقه نوشته كه اصل آن در دست نيست. شاگرد نام آور او كراچكى خلاصه آن را در كتاب «كنزالفوائد» آورده است.

٢. شاگرد ممتاز شيخ مفيد، سيد مرتضى(٣٥٥ـ ٤٣٦) كتاب مفصلى در اصول فقه به نام «الذريعة إلى اصول الشريعة» نوشته كه تاكنون دوبار چاپ شده است. چاپ اخير آن در مؤسسه امام صادق(عليه السلام) با تحقيق شيوايى عرضه شده است. مؤلف در آخر كتاب نگاشته است كه در سال ٤٣٠هـ از تأليف آن فراغت يافته است.

٣. شيخ طوسى، محمد بن حسن(٣٨٥ـ ٤٦٠) مؤلف كتاب «عدة الأصول» كه بارها در ايران و هند چاپ شده است. او سايه به سايه كتاب استاد خود، سيد مرتضى پيش رفته و احياناً از آن كتاب، بهره فراوانى برده است.

٤. ابوليلى معروف به سلاّر بن عبدالعزيز ديلمى(م٤٤٨) مؤلف كتاب «التقريب» در اصول فقه است كه متأسفانه نسخه اى از آن در دست نيست.

٥. «غنية النزوع إلى علمى الأصول والفروع» نگاشته «ابوالمكارم حمزة بن على بن زهره» معروف به ابن زهره است كه در سال ٥٨٥هـ درگذشته است و كتاب وى در مؤسسه امام صادق(عليه السلام) با تحقيق شيوايى چاپ و منتشر شده است. البته اين كتاب در دو بخش است: بخشى مربوط به علم كلام و اصول فقه، بخش ديگر دانش فقه است.

٦. سديدالدين شيخ محمود حمصى(م حدود ٦٠٠) مؤلف كتاب «المصادر».