فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٣٨٢ - متن پيمان صلح

٣. بدعت، ناسزا گفتن و اهانت به امير مؤمنان على(عليه السلام) چه در حال نماز و چه در غير آن حال، بايد ممنوع شود واز او جز به نيكى يادى نگردد.

٤. مبلغ پنج ميليون درهم كه در بيت المال كوفه موجود است بايد زير نظر امام مجتبى(عليه السلام) مصرف شود و معاويه بايد هرسال از خراج «داراب گرد» مبلغ يك ميليون درهم در ميان بازماندگان شهداى جنگ جمل و صفين كه در ركاب اميرمؤمنان(عليه السلام)كشته شده اند تقسيم كند.

٥. معاويه متعهد بشود كه تمام مردم، اعم از ساكنان عراق و شام وحجاز (از هر نژادى كه باشند) از تعقيب وآزار وى در امان باشند ويك نفر از آنان نبايد به دليل فعاليّت هاى گذشته خود بر ضد معاويه، تحت تعقيب قرار گيرد وتمام ياران على(عليه السلام) در هركجا هستند بايد در امان باشند و هيچ يك ازآنان را نبايد آزار داد و جان و مال و خانواده پيروان على(عليه السلام) همگى بايد در امن و امان باشد، و اموالى كه از بيت المال در دست آنها است پس گرفته نخواهد شد.

آنگاه در پايان پيمان، معاويه متعهد مى شود كه تمام اصول پيمان را به دقت اجرا كند و خدا را بر اين مسأله گواه مى گيرد و تمام بزرگان و رجال شام نيز بر اين امر گواهى داده اند[١].

ما در اين جا به شرح زندگانى امام حسن(عليه السلام) و اسرار صلح او پايان مى دهيم و با تذكر نكته اى اين بحث را به آخر مى رسانيم.

يكى از دسيسه هاى حزب اموى و پس از آنان بنى عباس، اين بود كه با جعل و نشر اخبار دروغ، افكار عمومى را نسبت به خاندان على(عليه السلام)بدبين سازند;