فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٩٦ - پيشگامان تشيّع

حضر پيرو على بودند، مى پردازد و از آنها اين گونه نام مى برد:

١. سلمان محمدى (فارسى)، ٢. ابوذر غِفارى، ٣. مقداد بن اسود كِندى، ٤. عمار بن ياسر، ٥. خزيمه ذى الشهادتين، ٦. ابن تَيّهان، ٧. حُذيفة بن يمان، ٨. زبير بن عوام، ٩. فضل بن عباس، ١٠. عبدالله بن عباس، ١١. هاشم بن عُتبة المرقال، ١٢. ابوايوب انصارى، ١٣. ابان بن سعيد بن العاص، ١٤. خالد بن سعيد بن العاص، ١٥. اُبَىّ بن كعب، ١٦. انس بن حارث و... كه هر گاه بخواهيم اسامى همه را ذكر كنيم كه همگى از صحابه پيامبر هستند، ما را به نگارش يك كتاب بزرگ نيازمند مى سازد.

٣. آية الله سيد عبدالحسين شرف الدين(١٢٩٠ـ ١٣٧٧) در كتاب خود، به نام «الفصول المهمة فى تأليف الأمّة» به معرفى پيشگامان تشيع پرداخته، حدود ٢٠٠ نفر از آنان را نام مى برد.[١]

٤. خطيب شهير دكتر احمد وائلى در كتاب خود «هوية التشيع» اسامى ١٣٠ تن از ياران على(عليه السلام) را كه همگى صحابه پيامبر(صلى الله عليه وآله) بودند، نام مى برد، و آنگاه نتيجه گيرى مى كند كه محال است اين گروه انبوه، بدون دستور رسول خدا(صلى الله عليه وآله)دور على(عليه السلام) را گرفته و به او اخلاص ورزند. از اين جهت بايد گفت: پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله)نخستين كسى است كه بذر تشيع را افشانده و در عصر او اين بذر، به بار نشسته است و ميوه داده است.[٢]

٥. آيت الله العظمى سبحانى در كتاب شخصيت هاى اسلامى گروهى از پيشگامان تشيع را مطرح و به دلائل تشيع و زندگانى آنان پرداخته است. اين