فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٥٦٣ - ٩ شيخ مفيد

٤. ابوالفداء ابن كثير دمشقى (م٧٧٤) او را چنين مى ستايد:

رهبر اماميه و شيعيان و نويسنده مشهور آنان و مدافع از حريم ايشان بود و گروه بسيارى از علما از همه مذاهب در درس او حاضر مى شدند.[١]

٥. ذهبى (م٧٤٨) مى نويسد:

وى عالم شيعه و رهبر رافضيان بود و كتابهاى بسيارى تأليف كرد. ابن ابى طى در تاريخ خود (تاريخ الاماميه) آورده است، او استاد همه استادان شيعه و زبان سخنگوى آنان و پيشتاز علم كلام و فقه و جدل بود با اهل هر عقيده اى بحث مى كرد و در دولت آل بويه، احترام فراوان داشت.[٢]

٦. ابن حجر (م٨٥٢) بعد از آوردن عبارات ذهبى مى نويسد:

تعقيب نماز او طولانى و بسيار متواضع و در جستجوى مسائل علمى بود. افراد بسيارى در نزد او علم آموختند. او در عقيده اماميه، بسيار توانمند بود. و گفته مى شود كه بر شيعيان حق بسيارى دارد. پدرش در واسط معلم بود. مفيد در شب اندكى مى خوابيد و سپس برمى خاست و به مطالعه و نماز و درس و تلاوت قرآن مى پرداخت.[٣]

تا اينجا با سخنان دانشمندان سنّى درباره شيخ مفيد آشنا شديم، اكنون به گفتار دو شاگرد بزرگ ايشان توجه كنيد:

١. شيخ طوسى(٣٨٥ـ٤٦٠هـ) در فهرست مى نويسد: شيخ مفيد مكنى به ابوعبدالله معروف به ابن المعلم، از جمله متكلمان اماميه است كه رياست اين