فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٣٩٠ - قيام آگاهانه

فرمانروايى مى كند، با زبان وعمل مخالفت خود را اظهار نكند، خدا او را همراه فرمانرواى جائر در آتش قرار مى دهد».

«هان اى مردم، يزيد ويزيديان اطاعت شيطان را بر گردن نهاده و پيروى از خداى رحمان را ترك گفته، فساد را گسترش داده و قوانين الهى را تعطيل كرده اند، بيت المال را به خود اختصاص داده اند، حرام خدا را حلال و حلال خدا را حرام كرده اند ومن در اعتراض بر اين حكومت شايسته ترينم» [١].

قيام آگاهانه

بحث مهم در انقلاب حسينى(عليه السلام) بررسى چگونگى آن است كه آيا حركت امام قيام بود يا انفجار؟ گروهى كه مى خواهند پيوسته همه حوادث مقدس بشرى را با مقياس هاى نارسا بسنجند، قيام حسين بن على(عليهما السلام) را از به انفجار ناآگاه تفسير[٢] مى كنند، يعنى همان گونه كه گاهى دگرگونى هاى تدريجى در پديده هاى مادى به پايه اى مى رسد كه ديگر پديده پذيراى آن تغييرات نيست، و كم كم افزايش تغييرات جزئى به پيدايش پديده اى جديد مى انجامد، مثلاً افزايش حرارت آب، حدّ معينى دارد، آنگاه كه درجه حرارت بالا رفت خواه ناخواه آب تبديل به بخار مى شود. جامعه نيز تا حدى مى تواند ستم طبقه ستمگر را پذيرا شود، از اين رو مى گويند، پس از شهادت امير مؤمنان(عليه السلام)فشار دستگاه اموى بر ملّت مسلمان و طبقه ستمديده رو به افزايش نهاد، و زمان زمامدارى فرزندش