فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٣٨٥ - امام حسين(عليه السلام)

گويا حوادث تاريخى بسان غذا است، همان گونه كه غذا پس از آنكه وارد معده شد از طريق دستگاه گوارش به صورت هاى مختلفى در آمده و هضم مى گردد، همچنين حوادث و رويدادها، در هاضمه بزرگ جهان به تدريج هضم گرديده و حوادث ديروز جاى خود را به حوادث جديدتر مى دهد; اين قانون مسلّم و طبيعى جهان، تاريخ و جامعه است.

ليكن برخى حوادث، جنبه استثنائى دارد و بسان برليان و طلا كه معده انسان قادر به هضم آن نيست، در هاضمه بزرگ روزگار هضم نمى گردد و گذشت زمان از قدرت بقاى آن نمى كاهد. تاريخ مردان الهى و فداكارى پيامبران آسمانى و انقلاب هايى كه به وسيله پيشوايان بزرگ الهى صورت پذيرفته است، همگى از اين نوع حوادث است كه گذشت روزگار، بر اثر ارتباط و پيوندى كه اين رويدادها با فطرت انسان دارد آن را بى رنگ نمى كند بلكه براى ابد در خاطره ها زنده و جاويد مى ماند.

نهضت حضرت حسين بن على(عليه السلام) و هنگامه خونين عاشورا يكى از حوادث جاويدان بشريت است و تجربه گذشت اين همه سال، بزرگ ترين گواه آن مى باشد.

در تاريخ خونين كربلا سه موضوع، بيش از مطالب ديگر، شايان توجه و نيازمند بررسى هاى دقيق و عميق تاريخى است:

١. علل وموجبات قيام امام حسين(عليه السلام)

٢. كيفيت انقلاب ونهضت امام حسين(عليه السلام)

٣. نتايج وپيامدهاى نهضت.