فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٣٧٥ - امام مجتبى(عليه السلام) و جبهههاى جنگ

«سيوطى» در تاريخ خود مى نويسد: حسن بن على(عليهما السلام) داراى امتيازات اخلاقى و فضايل انسانى فراوانى بود; او شخصى بزرگوار، باوقار، بردبار، متين، سخىّ و بخشنده و مورد علاقه مردم بود[١].

در سخاوت وبخشندگى او همين كافى است كه در طول عمر مبارك خود، دوبار تمام اموال ودارايى خويش را در راه خدا انفاق وسه بار دارايى خود را به دو نيم تقسيم فرمود، نيمى از آن را در راه خدا بذل كرد ونيمى را براى خود نگاه داشت[٢].

امام مجتبى(عليه السلام) وجبهه هاى جنگ

امام مجتبى(عليه السلام) فرد شجاع و با شهامتى بود و ترس و بيم در وجود او راه نداشت. او در جنگ جمل از طرف اميرمؤمنان(عليه السلام)مأمور شد به كوفه برود ومردم را جهت شركت در اين جهاد مقدس دعوت كند. وقتى او وارد شهر شد، استاندار كوفه كه با على(عليه السلام) روابط خوبى نداشت، از دستور امام حسن(عليه السلام)سرپيچى كرد، ليكن با وجود كارشكنى هاى استاندار، آن حضرت توانست نه هزار نفر از مردم كوفه را به ميدان جنگ اعزام كند[٣].

امام حسن(عليه السلام) در اين جنگ كنار پدر، در خط مقدم جبهه جنگيد، وحتى از ياران دلاور وشجاع على(عليه السلام) سبقت مى گرفت وبر قلب سپاه دشمن حملات سختى مى كرد.