فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٣٧ - تقيه مسلمان از همتاى خود

كافران دارند، در آن صورت، تقيه براى حفظ جان، مشروع خواهد بود، سپس اضافه مى كند تقيه براى حفظ جان است. آيا براى حفظ مال هم تقيه مشروع است؟ مى گويد: محتمل است آن هم جايز باشد، زيرا پيامبر(صلى الله عليه وآله)فرمود: «حرمةُ مال المسلِم كحرمةِ دمه»; «مال مسلمان به سان خون او محترم است» و نيز فرمود: «ومَن قُتِل دُونَ مالِهِ فَهُو شَهِيد»[١]; «هر كس در راه حفظ مال خود كشته شود، شهيد در راه خدا به حساب مى آيد».

٢. جمال الدين قاسمى از نويسندگان سورى در قرن چهاردهم است از امام محمد بن مرتضى يمانى معروف به ابن الوزير در كتاب خود: «ايثار الحق على الخلق» مطلبى را نقل مى كند:

عارفان واقعى در حالى كه تعداد آنها كم است، پيوسته از عالمان بدرفتار و پادشاهان ستم پيشه و انسانهاى شيطان صفت در ترس و وحشت به سر مى برند. در اين صورت تقيه بر آنان به نص قرآن و اجماع اهل اسلام جايز است، و پيوسته خوف عارفان، مانع از اظهار حق شده و پيوسته انسانهاى محق هدف دشمنى بيشتر مردم هستند.

از ابى هريره با سند صحيح نقل شده است كه او در عصر نخست چنين گفته است: من از رسول خدا دو ظرف پر از حديث دارم يكى را در ميان مردم پخش كردم و از پخش ديگرى خوددارى كردم. اگر مى گفتم رگهاى گردنم بريده مى شد.[٢]

٣. مراغى در تفسير آيه (مَنْ كَفَرَ بِاللهِ مِنْ بَعْدِ إيمانِهِ إلاّ مَنْ أُكْرِهَ وَقَلْبُهُ