فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ١٨٩ - هدف از اشاره به اين رسالهها، چيست؟

«جواهر الفقه» قاضى ابن برّاج، همچنان كه در ضمن رسائل عشر شيخ طوسى چاپ شده است.

هدف از اشاره به اين رساله ها، چيست؟

بررسى اين رساله ها سه مطلب را به روشنى ثابت مى كند:

١. محتواى آنها گواه بر اين است كه شيعه اماميه، اصول عقايد خود را از كتاب خدا و سنت رسول او و ديگر پيشوايان معصوم(عليهم السلام) گرفته است و لذا هر اصلى از اصول به صورت روشن و شفاف با ما سخن مى گويد.

٢. در اين رساله ها هر چند برخى از بندها مورد بحث و نقاش است و همه بر آنها اتفاق نظر ندارند، امّا مجموع محتويات كه پيرامون خدا و صفات و افعال خدا و يا آنچه كه مربوط به نبوت و امامت و حيات برزخى و اخروى است، مورد اتفاق علماى اماميه است. هر كس مى خواهد اماميه را بشناسد به اين رساله ها مراجعه كند.

٣. دقت در محتويات آنها پيام سومى دارد و آن اين كه هر چند اماميه با ديگر فرق اسلامى در مورد امامت و خلافت، اختلاف نظر دارند، اما در بسيارى از اصول با همه مسلمانان يك صدا هستند، و همين يك صدايى مايه وحدت و يكپارچگى امت اسلامى است كه همديگر را تحمّل كنند و در موارد اختلاف يا چشم بپوشند و يا به گفتگوى علمى و روشنگرانه بپردازند.

اكنون كه سخن به اينجا رسيد، شايسته است ما موارد اختلاف اماميه را با دو فرقه معروف به نام هاى معتزله و اشاعره بيان كنيم تا با روشن شدن نقاط اختلاف، موارد وحدت كلمه ونظر آشكارتر شود.