در سرزمين تبوک(تفسير سوره توبه) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٩٣ - ٦ گروهى كه نيك و بد را به هم آميخته اند

است و هيچ منافات ندارد كه همين اشخاص بعداً كارهايى انجام دهند كه پاداش آنها، خشم خداوند و دوزخ باشد.

هرگز اين آيه نيامده است به اصحاب سابق رسول خدا مصونيت قطعى ببخشد كه چون خداوند از آنها خوشنود شده است هركارى كه دلشان خواست انجام بدهند و يا ما هر كار نامشروعى از يكى آنها ديديم به حكم آيه مجبور به تأويل گرديم، به گمان اين كه آيه در حقّ آنان حكم قطعى صادر كرده است و اعمال زشت و بد آنان را توجيه كنيم. نه، هرگز چنين مصونيتى به احدى از انبيا واوليا ـ حتى رسول اكرم ـ داده نشده است. خداوند به گرامى ترين افراد بشر چنين مى فرمايد:(لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِينَ)[١]:«هرگاه شرك و بت پرستى را پيشه گيرى، تمام خدمات و كارها و عبادات تو حبط و بى ارزش مى شود». هرگز ايمان و اخلاص ياران پيامبران بيش از ايمان و فداكارى هاى پيامبران خدا نبود.

قرآن درباره ابراهيم و فرزندان وى مانند اسحاق و يعقوب و موسى و هارون چنين مى فرمايد:

(وَلَوْ أَشْرَكُوا لَحَبِطَ عَنْهُمْ ما كانُوا يَعْمَلُونَ).

«اگر شرك ورزيده بودند، تمام اعمال آنها بى ارزش مى شود».