در سرزمين تبوک(تفسير سوره توبه) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٢٣ - پاداش مجاهدان راه خدا
پاداش مجاهدان راه خدا
١٢٠.(مَا كَانَ لأهْلِ الْمَدينَةِ وَمَنْ حَوْلَهُمْ مِنَ الأَعْرابِ أَنْ يَتَخَلَّفُوا عَنْ رَسُولِ اللّهِ وَلاَ يَرْغَبُوا بِأَنْفُسِهِمْ عَنْ نَفْسِهِ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ لاَ يُصيبُهُمْ ظَمَاٌ وَلاَ نَصَبٌ ولاَ مَخْمَصَةٌ فِى سَبيلِ اللّهِ وَلاَ يَطَؤُنَ مَوْطِئاً يَغيظُ الْكُفّارَ وَلاَ يَنَالُونَ مِنْ عَدُوّ نَيْلاً إِلاَّ كُتِبَ لَهُمْ بِهِ عَمَلٌ صَالِحٌ إِنَّ اللّهَ لاَ يُضيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنينَ).
«شايسته اهل مدينه و كسانى كه در اطراف آن زندگى مى كنند، اين نيست كه از پيامبر خدا تخلف كنند(و در سفرهاى جهادى شركت نكنند. بدانند) كه هيچ تشنگى و خستگى و گرسنگى در راه خدا به آنان دست نمى دهد وهيچ گامى كه موجب خشم كافران باشد، برنمى دارند و ضربه اى به دشمن نمى زنند مگر اين كه همگى به عنوان عمل صالح در دفتر اعمال آنان نوشته مى شود وخدا پاداش نيكوكاران را ضايع نمى كند».
١٢١.(وَلاَ يُنْفِقُونَ نَفَقَةً صَغيرَةً وَلاَ كَبيرةً وَلاَ يَقْطَعُونَ وَادِياً إِلاَّ كُتِبَ لَهُمْ لِيَجْزِيَهُمُ اللّهُ أَحْسَنَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ).
«هيچ مال كوچك و بزرگى را(در راه خدا) انفاق نمى كنند و هيچ سرزمينى را نمى پيمايند، مگر اين كه براى آنها نوشته مى شود و سرانجام، خداوند اعمال نيكشان را پاداش مى دهد».