در سرزمين تبوک(تفسير سوره توبه) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١١٢ - شأن نزول آيه ها

و پايدارند برانگيزد چنان كه در آيه ديگر به اين مطلب اشاره مى كند و مى فرمايد:

(يَا أَيُّها الَّذِينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِى اللّهُ بِقَوم يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ أَذِلَّة عَلَى الْمُؤْمِنينَ أَعِزَّة عَلَى الْكافِرينَ يُجاهِدُونَ فِى سَبِيلِ اللّهِ).[١]

«اى افراد با ايمان، هرگاه كسى از شما از دين خدا برگردد، به زودى خدا گروهى را برمى انگيزاند كه خدا آنها را دوست مى دارد و هم آنها خدا را دوست مى دارند، در برابر مؤمنان مهربان و خاضع، و در برابر كافران سرسنگين هستند. در راه خدا مبارزه مى نمايند و...».

در پايان به توضيح مطلبى كه قبلاً يادآور شديم مى پردازيم و آن اين كه، هدف آيه ها اين نيست كه مردم را در مورد پدر و مادر به سوى بى مهرى سوق دهد و يا از علاقه به كار و كوشش و تجارت و بازرگانى بكاهد، بلكه مقصود اين است كه افراد با ايمان نبايد در علاقه خود به بستگان و ثروت، افراط ورزند و آنها را بر خدا و دستورات پيامبر و مجاهده در راه خدا مقدّم بدارند; زيرا اگر آنان براى خود مقامى دارند، مقام خدا و رسول از آنان برتر و بالاتر است. اسلام، به تشكيل خانواده علاقه فراوانى نشان داده و پيروان خود را مأمور ساخته است كه از هر نوع ابراز علاقه به خويشاوندان و بستگان خوددارى ننمايند، ولى هرگاه مهر به آنان مايه گمراهى شود، اجازه نداده است كه انسان با ايمان از اين محبّت فطرى الهام بگيرد و از سخن آنان پيروى نمايد:

(وَإِنْ جاهَداكَ عَلى أَنْ تُشْرِكَ بِى ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلا تُطِعْهُما).[٢]