در سرزمين تبوک(تفسير سوره توبه) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٨٢ - طرز مبارزه با دشمنان دوست نما

راضى شويد خدا از جمعيت فاسق راضى نمى شود».

هر انقلاب و تحولى خواه ناخواه، يك مشت ناراضى و گاهى كارشكن و اخلالگر به دنبال دارد كه نتيجه قهرى تحولات و تبدلات است، خواه به نفع ملت باشد يا به ضرر آنها. زيرا لازمه هر انقلاب، عقب رفتن گروهى و سركار آمدن گروه ديگر است و بالطبع جمعيت عقب رفته بر اثر از دست دادن مقامات مادى و منافع شخصى، ناراضى و كارشكن از آب درمى آيند.

هرگاه رهبران انقلاب بخواهند تحولات خود را بر اساس رضايت عموم طبقات بنا كنند، اساساً نبايد دست به كارى بزنند و به همان وضع موجود بايد بسازند.

تحولى كه پيامبر گرامى(صلى الله عليه وآله وسلم) در مهاجرت خود به مدينه به وجود آورد، از اين اصل كلى مستثنا نبوده. او با اين كه براى نشر اصول آزادى و اصلاح اخلاق عمومى و بالا بردن سطح زندگى و مبارزه با بيدادگرى و... مبعوث شده بود با وجود اين از آغاز تمركز قواى اسلامى در مدينه، ناراضى هايى سر راه خود پيدا كرد كه بعدها به نام «منافق» معروف گرديدند. يكى از سرجنبانان اين حزب عبداللّه بن ابى بود. پيش از تشريف فرمايى پيامبر اسلام(صلى الله عليه وآله وسلم) طرحى در دست تصويب بود كه وى رئيس و فرمانرواى كل اوسيان و خزرجيان گردد، ولى با اسلام آوردن گروهى از آنها، اساس آن طرح متزلزل گرديد و با تشريف فرمايى پيامبر اصل موضوع از بين رفت.

اين مرد اگر چه به ظاهر اسلام آورده بود، ولى در باطن با تمام قوا مى كوشيد كه اساس حكومت نوبنياد اسلام را متزلزل سازد.

طرز مبارزه با دشمنان دوست نما

مبارزه با اين دشمنان دوست نما، دو حالت مختلف دارد تا آن جا كه قيافه واقعى و واقعيت افراد اين دسته شناخته نشده است، بايد پيوسته براى معرفى و رسوا