در سرزمين تبوک(تفسير سوره توبه) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٦٩ - رفع يك اشتباه

جرايم اهل كتاب وارد شده است دليل آن نمى شود كه حرمت آن مخصوص به اهل كتاب باشد. به علاوه هر گاه قرآن، محاسن و يا معايب گروهى را براى ما نقل مى نمايد، منظور، قصه گويى و داستان سرايى نيست، بلكه منظور، تذكر و بيدار كردن ماست، تا مسلمانان از آن چه موجب خشم و غضب الهى است، بپرهيزند و بدانند علت اين كه روز رستاخيز، بدنشان را داغ مى كنند، همان كنز نمودن و حبس ثروت ملت است و هرگاه آنها نيز اين راه را بروند، سرانجام زندگى آنها با اهل كتاب يكى است.

گواه ديگر گفتار ما جمله اى است كه تحريم كنز را اعلان مى نمايد و آن جمله، بر «واو» عاطفه مشتمل است:(وَالَّذِينَ يَكْنِزُونَ) و اين خود استقلال اين جمله را مى رساند و هرگاه منظور تنها اهل كتاب بود، بسيار لازم بود كه بدون واو عاطفه مطلب بفرمايد و در حقيقت جمله را صفت «احبار» و «رهبان» قرار دهد و معرف سومى براى آنها باشد.

سيوطى (متوفاى سال ٩٠٩) در درّالمنثور از علباء بن احمر نقل مى كند: هنگام جمع كردن آيات قرآن در زمان خليفه سوم، بعضى اصرار داشتند كه اين «واو» از سر جمله(وَالَّذِينَ يَكْنِزُونَ...)برداشته شود، ولى در آن ميان ابى، كه خود عضويت هيأت جمع آورى قرآن را داشت، برخاست و گفت: به خدا سوگند! اين كار هرگز عملى نيست، دست به شمشير مى زنم و روى زمين را از خون مخالفان رنگين مى سازم.

رفع يك اشتباه

برخى چنين تصور كرده اند كه ذخيره نمودن طلا و نقره، به طور مطلق در اسلام حرام است و بايد هر فردى پس از تأمين زندگى، مازاد آن را در راه خدا خرج