در سرزمين تبوک(تفسير سوره توبه) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٥١ - نكته قابل توجه

پيامبر او پيروى مى كنند، چنان كه مى فرمايد:(وَيُطيعُونَ اللّهَ وَرَسُولَهُ):«خدا و رسول او را اطاعت مى كنند» و بر اثر اطاعت مى فرمايد:(أُولئِكَ سَيَرْحَمُهُمُ اللّهُ): «به زودى مشمول عنايات الهى مى شوند».

نكته قابل توجه

اين دو آيه، مردان و زنان منافق را در يك صف و مردان و زنان با ايمان را در صف مقابل قرار داده است و آشكارا مى رساند كه اهل نفاق از يكديگر پيروى نموده و پشتيبان هم ديگرند، و اين مطلب را با جمله زير ادا نموده است:(الْمُنافِقُونَ وَالْمُنافِقاتُ بَعْضُهُمْ مِنْ بَعْض):«مردان و زنان منافق حامى و نگه دار يكديگرند». و در برابر آنها پاكان و مؤمنان را، ولىّ و دوست هم شمرده و حافظ حيات يكديگر دانسته و مى فرمايد:(وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِناتُ بَعْضُهُمْ أَوْلياءُ بَعْض).

اين مطلب را درباره يهود و نصارا تكرار نموده و مى فرمايد:

(لاَ تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَالنَّصارى أَوْلِياءَ بَعْضُهُمْ أَوْلياءُ بَعْض).[١]

«يهود و نصارا را به دوستى نگيريد كه آنان دوست و ولىّ يكديگرند».

در سوره آل عمران، گروهى از انبيا را پيرو يكديگر و از يك مبدأ مشتق دانسته است، چنان كه مى فرمايد:

(إِنَّ اللّهَ اصْطَفى آدَمَ وَنُوحاً وَآلَ إِبْراهيمَ وَ آلَ عِمْرانَ عَلَى الْعالَمينَ ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْض وَاللّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ).[٢]

«خداوند آدم و نوح و فرزندان ابراهيم و عمران را از جهانيان برگزيده و برخى از نسل برخى هستند و خدا شنوا و داناست».