در سرزمين تبوک(تفسير سوره توبه) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٠ - مأموريت عليعليه السَّلام

و جامـه عاريت نيز نتوانست تحصيـل كند، ناچـار شد با وضـع زننـده و به صـورت برهنه ـ كه محرك افكار شيطانى حاضران در كنار خانه خدا بود ـ طواف نمايد.

پيامبر گرامى از طواف زن مشركه با آن حركات زننده ـ كه تاريخ متذكر آن است ـ آگاه شد و از اين كه خانه خدا، كه بايد مهد تربيت و مركز فراگيرى تعاليم و روش هاى آسمانى باشد، بر اثر آزادى شرك و بت پرستى، مركز طواف زنان برهنه و چشم چرانى جوانان شهوت پرست گرديده است، آزرده خاطر شد.

مقارن اين گزارش، پيك وحى فرود آمد و آياتى چند از آغاز سوره برائت را آورد. مفاد اين آيات قطع نامه اى است از حكومت اسلام درباره بت پرستان، كه بايد در مدت چهار ماه، وضع خود را در برابر حكومت توحيد، روشن سازند و يكى از دو راه مذكور را برگزينند:

پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) آيات ياد شده را به ابوبكر تعليم نمود و چهل تن از ياران خود را با او همراه ساخت كه آيات ياد شده را در عيد قربان براى مشركان و بت پرستان، كه تا آن روز از آزادى نسبى برخوردار بودند، تلاوت نمايد و آنان بدانند از اين به بعد نمى توانند با چنين عقيده و عملى در محيط اسلامى زيست كنند.

ابوبكر آيات را فرا گرفت و با چهل تن از ياران خدا عازم مكه شد. هنوز مراحلى را طى نكرده بود كه پيك وحى بار ديگر فرود آمد و پيامبر را با جمله زير يا مشابه آن خطاب نمود و گفت:

«لا يُؤدّيها إلاّ أنت أو رجل منك;

اين آيات را جز تو يا كسى كه از تو و اهل بيت تو است نمى تواند ابلاغ كند».

در اين موقع، پيامبر، على(عليه السلام) را طلبيد و مركب مخصوص خود را در اختيار