در سرزمين تبوک(تفسير سوره توبه) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٤ - الزام به ترك عمل زشت عيب نيست

مقاومت پيامبر سبب گرديد اسلام و يكتاپرستى در سطح كشور حجاز، گسترش يابد و دولت جوان اسلام تشكيل شود و تمام پايگاه هاى شرك سقوط كند و به تصرف مسلمانان درآيد.

آيا تكليف يك رهبر دل سوز و علاقه مند به سرنوشت انسان ها، درباره گروهى كه پس از سپرى شدن دوران نرمش و پند و اندرز در ايام اقامت ١٣ساله در مكه و پس از ٢٧بار نبرد با شخص پيامبر گرامى(غزوه) و پس از ٥٥ بار جنگ با گروه هاى اعزامى از جانب پيامبر در اطراف كشور، دست از عادت زشت و روش ضد انسانى خود برنمى داشتند چه بود؟ جز اين بود كه با قطع نامه شديداللحنى آنان را ميان ترك يك عمل زشت و يا آمادگى براى نبرد مخيّر سازد؟! اگر چنين نمى كرد راه ديگرى براى اصلاح آنان وجود نداشت.

الزام به ترك عمل زشت عيب نيست

گاهى تصور مى شود كه الزام آنان به ترك عادت زشت مانند بت پرستى، با اصول آزادى و دموكراسى مخالف است، در صورتى كه اگر واقع بين باشيم، الزام به ترك عمل ناروا عيب نيست. فرض كنيد بيمارى خطرناكى مانند «آلتور» در گوشه و كنار كشور بروز كند وظيفه بهداشت كشور ايران اين است كه همه افراد را بر ضد آن واكسينه كند. حال اگر مأموران بهداشت با گروهى رو به رو شوند كه بر اثر جهل و نادانى از تزريق واكسن «وبا» خوددارى مى نمايند در اين صورت وظيفه مأمورين علاقه مند به بهداشت عمومى چيست; جز اين است كه با استمداد از قواى انتظامى با جبر و زور، آنان را بر ضد بيمارى وبا واكسينه نمايند؟ آيا ما به خود حق مى دهيم كه بگوييم كار مأموران بهدارى بر خلاف اصول آزادى و دموكراسى است ويا اين كه چنين جبر و زورى را، كه به صلاح فرد و به قيمت حفظ جان و سلامت تن اوست،