در سرزمين تبوک(تفسير سوره توبه) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٨٣ - قانون شكنى
تحريف قوانين الهى
٣٧. ( إِنَّما النَّسىءٌ زِيَادَةٌ فِى الْكُفْرِ يُضَلُّ بِهِ الَّذينَ كَفَرُوا يُحِلُّونَهُ عَاماً وَيُحَرِّمُونَهُ عَاماً لِيُواطِؤُا عِدَّةَ مَا حَرَّمَ اللّهُ فَيُحِلُّوا مَا حَرَّمَ اللّهُ زُيِّنَ لَهُمْ سُوءُ أَعْمَالِهِمْ وَاللّهُ لاَ يَهْدِى الْقَوْمَ الْكَافِرينَ).[١]
«تأخير انداختن ماه هاى حرام افزودن كفر است; كسانى كه كافر شده اند به آن گمراه مى شوند; يك سال (جنگ در ماه حرام) را حلال مى كنند و سالى را حرام، تا با شماره ماه هايى كه خدا حرام كرده برابر كنند، امّا ماهى را كه خدا حرام كرده است حلال مى نمايند. كردارهاى زشت آنها، مورد پسندشان واقع شده است. خدا گروه كافر را هدايت نمى كند».
قانون شكنى
هدف از وضع قوانين اين است كه جامعه انسانى در سايه اجراى قانون با كمال رفاه زندگى كند و شكستن مقررات ويا تبديل و تغيير آن، خواهى نخواهى ستم بر عموم افرادى است كه خود را ملزم مى دانند كه از آن پيروى نمايند و به اندازه سر
[١] اين آيه آخرين قسمت از آياتى است كه اميرمؤمنان از طرف پيامبر مأموريت يافت كه آنها را در سال نهم هجرت در روز منى براى مردم تلاوت كند.