در سرزمين تبوک(تفسير سوره توبه) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٦٣ - دقت در تعبير

پيشوايان منحرف يهود و نصارا

٣٤. (يَا أَيُّها الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ كَثيراً مِنَ الأَحْبارِ والرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُوا أَمْوالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّونَ عَنْ سَبيلِ اللّهِ وَالَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلاَ يُنْفِقُونَها فى سَبيلِ اللّهِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذاب أَليم).

«بسيارى از احبار (دانشمندان يهود) و راهبان، مال هاى مردم را به ناحق مى خورند و مردم را از راه خدا باز مى دارند. و كسانى را كه طلا و نقره را گنج مى كنند و آن را در راه خدا خرج نمى كنند به عذابى دردناك نويد بده».

٣٥. (يَوْمَ يُحْمى عَلَيْها فِى نَارِ جَهَنَّمَ فَتُكْوى بِهَا جِبَاهُهُمْ وَجُنُوبُهُمْ وَظُهُورُهُمْ هذا مَا كَنَزْتُمْ لأنْفُسِكُمْ فَذُوقُوا مَا كُنْتُمْ تَكْنِزُونَ).

(«به ياد آرند) روزى را كه طلا و نقره هاى گنج شده، در آتش جهنم سرخ مى گردد و پيشانى و پهلو و پشت هاى آنها را داغ كنند; اين همان است كه آنها را گنج كرده بوديد; در اين صورت رنج و سزاى آن گنج را بچشيد».

دقت در تعبير

يكى از نقاط قابل توجه قرآن اين است كه وقتى جرايم و رذايل اخلاقى