در سرزمين تبوک(تفسير سوره توبه) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٢٧ - تعليمات اجبارى در اسلام

تعليمات اجبارى در اسلام

١٢٢.(وَمَا كَانَ الْمُؤْمِنُونَ لِيَنْفِرُوا كَافَّةً فَلَولاَ نَفَر مِنْ كُلِّ فِرْقَة مِنْهُمْ طَائِفَةٌ لِيَتَفَقَّهُوا فِى الدِّينِ وَلِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذَا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ).

«همه كسانى كه ايمان آورده اند، نمى توانند(براى تحصيل علم يا جهاد در راه خدا) سفر كنند. چرا از هر قبيله اى گروهى سفر نكنند، تا حقيقت دين را بفهمند و پس از مراجعت، قوم خود را راهنمايى كنند و بترسانند، اميد است آنها نيز هدايت شوند و بترسند».

تعليمات اجبارى يكى از برنامه هاى مفيد و سودمند اجتماع است كه، مى تواند چراغ دانش را در تمام دل ها روشن سازد، بلكه نشانه فرهنگ قوى و حيات بخشى است كه مى تواند در سراسر نقاط كشور با عفريت جهل و نادانى مبارزه كرده و دشمن شماره يكِ تمدن و انسانيت را از اجتماع براند.

بسيارى از جوانان و درس خوانده هاى ما تصور مى كنند تعليمات اجبارى يكى از ارمغان هاى مغرب زمين است كه به وسيله مستشاران خارجى وارد مشرق زمين گرديده و مسلمانان در تصويب و اجراى اين برنامه، رهين تفكر دانشمندان غربى هستند; در صورتى كه بى اطلاعى ما از تعاليم عالى اسلام ما را به اين اشتباه افكنده است. بزرگ پيشواى اسلام به وسيله همين آيه مورد بحث،تعليمات اجبارى را در