در سرزمين تبوک(تفسير سوره توبه) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٣٥ - تفسير آيه

حضرت پرسيد: هرگاه امام فوت كند، تكليف كسانى كه دور از مركز امامت زندگى مى كنند براى شناخت امام بعدى چيست؟

آن حضرت در پاسخ وى، آيه مورد بحث را تلاوت فرمود و آن گاه افزود: «افراد دور از مركز امامت، گروهى را اعزام مى كنند تا حقيقت امر را به دست آورده و به آنها پس از مراجعت ابلاغ كنند و تا مراجعتشان اين چنين افراد در نشناختن امام جديد معذورند».

چيزى كه مى تواند اين احتمال را تصحيح كند، اين است كه، آيه دوبار نازل شده باشد: يك بار به صورت متصل به آيات پيشين و در اين صورت، طبعاً مربوط به جهاد خواهد بود كه با اين ترتيب بيش از دو احتمال نخست را نخواهد داشت، ولى اگر احتمال بدهيم كه آيه، بار ديگر به صورت مستقل فرود آمده است، در آن موقع، احتمال سوم متعين است بالأخص كه در طول قرون اسلامى، فقهاى اسلام، با اين آيه بر لزوم آموزش تعاليم دينى استدلال كرده اند و گفته اند بايد گروهى از لانه و كاشانه خود به سوى مراكز علمى حركت كنند و علم دين را بياموزند و در بازگشت، اقوام خود را آموزش دهند.