در سرزمين تبوک(تفسير سوره توبه) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٧٨ - نشانه هاى مؤمن و منافق

آنها فاسق و كافر و ستمكارند و خود قرآن به تكرار بر فاسق و كافر و ستمگر لعن فرستاده است.

بحث در مورد عقايد اين فرقه به مقاله مفصلى نياز دارد كه اميد است در فرصت ديگرى در اين باره بحث نماييم.

٢. گاهى افرادى چنين فكر مى كنند، كه چرا كافران و منافقان در اين جهان از اولاد و اموال، بهره كافى دارند، با اين كه مورد خشم خداوندى قرار گرفته اند؟

خداوند جهان پاسخ اين پرسش را در ضمن آيه (وَلا يُعْجِبْكَ أَمْوالُهُمْ...) داده و ما مشروح اين قسمت را در تفسير آيه پنجاه و پنج آورده ايم.

نشانه هاى مؤمن و منافق

از آن جا كه مؤمن براى خود پس از جهاد در راه خدا، زندگى جاويدانى معتقد است از اين لحاظ، مرگ و جهاد را با چهره باز استقبال مى كند. قرآن در آيه هشتاد و هشتم شدت علاقه مؤمنان را به جهاد با بيان درجات اخروى آنان يادآور مى گردد. ولى منافق به جز زندگى مادى به چيز ديگرى اعتقاد ندارد، از اين جهت فرمان جهاد، لرزه سختى بر اندام او مى اندازد و مانند افراد غش كرده با چشم هاى از حدقه درآمده به فرمانده لشكر مى نگرد، چنان كه در سوره محمد (صلى الله عليه وآله وسلم)مى فرمايد:

(فَإِذا أُنْزِلَتْ سُورَةٌ مُحْكَمَةٌ وَذُكِرَ فِيها الْقِتالُ رَأَيْتَ الَّذِينَ فِى قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ يَنْظُرُونَ إِلَيْكَ نَظَر الْمَغْشِىِّ عَلَيْهِ مِنَ الْمَوْتِ فَأَوْلى لَهُمْ).[١]

«هنگامى كه سوره محكمى نازل مى گردد و فرمان جهاد در آن گفته مى شود، كسانى كه در دل آنها مرض (نفاق) است مشاهده مى كنى كه