در سرزمين تبوک(تفسير سوره توبه) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٤٣ - تثليث در اديان پيشين

برهمن ها پديد آمد. اين اصلاحات سبب شد آيينى به نام هندو پديد آيد. در اين آيه خداى ازلى و ابدى در سه مظهر و سه خدا تجلى نموده:

١. برهما (پديد آورنده); ٢. ويشنو (نگه دارنده); ٣. شيوا (كشنده).

هم اكنون «ثالوث قدس هندوها» به صورت سه جمجمه به هم چسبيده در نمايشگاه هند موجود است. آنان در كتاب هاى مذهبى اين سه اصل را چنين توضيح مى دهند:

برهمن پديد آورنده آغاز پيدايش است و هميشه آفريدگار لاهوتى است وآن را پدر مى گويند.

ويشنو نگه دارنده اى است كه آن را پسر خدا مى دانند و از سوى خداى پدر، آمده است.

شيوا پديد آورنده ونابوده كننده و برگرداننده جهان است.

مؤلف كتاب العقايد الوثنية فى الديانة النصرانية با بررسى همه جانبه در ديگر خرافات مسيحيت ثابت كرده است كه ثالوث مقدس، صدها سال پيش از ميلاد مسيح در آيين برهمن ها و هندوها و ديگر آيين هاى خرافى وجود داشته است و در اين باره به كتاب هاى ارزنده و تصاوير زنده اى كه هم اكنون در پرستشگاه ها و معبدها و موزه ها موجودند، استناد جسته كه مى تواند سند زنده اى بر گفتار قرآن باشد.

گوستاولوبون مى نويسد: مسيحيت در پنج قرن اوّل حياتش، با جذب عوامل فلسفى و مذهبى و يونانى و شرقى به تطور خود ادامه داد و به همين ترتيب مخلوطى از معتقدات شرقى مخصوصاً معتقدات مصرى و ايرانى شد، كه در حوالى قرن اول ميلادى در سرزمين هاى اروپايى انتشار يافته بود و مردم تثليث تازه اى را به نام پدر، پسر، روح القدس به جاى تثليث قديمى نروپى تر، ژنون و نرو پذيرفتند.