در سرزمين تبوک(تفسير سوره توبه) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٥٦ - منافقين دشمنان خطرناك و نحوه مبارزه اسلام با آنها

(وَلَنَكُونَنَّ مِنَ الصَّالِحينَ).

«برخى از منافقين با خدا پيمان بسته ند كه اگر خدا از كرم خود به ما عطا كند صدقه مى دهيم و از نيكوكاران خواهيم بود».

٧٦.(فَلَمّا آتيهُمْ مِنْ فَضْلِهِ بَخِلُوا بِهِ وَتَوَلَّوْا وَهُمْ مُعْرِضُونَ).

(«ولى آنان به پيمان خود عمل نكردند). هنگامى كه خدا از روى كرم به آنها عطا كرد،بخل ورزيدند و (از عمل به پيمان) سرپيچى كردند».

٧٧.(فَأَعْقَبَهُمْ نِفَاقاً فِى قُلُوبِهِمْ إِلى يَوْمِ يَلْقَوْنَهُ بِمَا أَخْلَفُوا اللّهَ مَا وَعَدُوهُ وَبِمَا كَانُوا يَكْذِبُونَ).

«پيمان شكنى و دروغگويى; صفت نفاق را در دلشان پديد آورده و تا روز ملاقات با خدا، باقى است».

٧٨. (اَلَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللّهَ يَعْلَمُ سِرَّهُمْ وَنَجْويهُمْ وَأَنَّ اللّهَ عَلاّمُ الْغُيُوبِ).

«مگر نمى دانند كه خدا نهان و آشكار آنها را مى داند و از اسرارشان با خبر است».

از روزى كه حكومت اسلامى در «مدينه» به دست پيامبر اسلام پى ريزى شد تا به امروز، دو دشمن نيرومند براى اسلام وجود داشته و دارد:

١. كافران: مقصود از كافر كسى است كه به خدا و معاد و يا رسالت پيامبر گرامى ايمان نياورده است و مادى و بت پرست و اهل كتاب نيز كافرند. اين گروه از دشمنان از آن جا كه كاملاً شناخته شده اند، تكليف حكومت اسلامى با آنها روشن است و به قرار زير با آنان رفتار مى شود:

هرگاه كافر ملحد و يا بت پرست دست از الحاد و بت پرستى بردارد جزو جامعه اسلامى مى گردد و در غير اين صورت در كشور اسلامى براى چنين افراد