در سرزمين تبوک(تفسير سوره توبه) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٣ - پيامبر از جانب خدا هدف مشخصى داشت

وبت گرا را از صفحه روزگار برافكند، در اين صورت چگونه مى تواند در محيط حكومت خود چنين افرادى را به رسميت بشناسد و به آنان آزادى عمل بدهد. هرگاه خاورشناسان منصف باشند و در هدف پيامبران و برگزيده شدن آنان از جانب خدا، براى پاك سازى محيط از لوث شرك بينديشند و بدانند كه آنان براى توحيد عبادت و تثبيت يگانه پرستى مبعوث شده اند قطعاً، حق را مى پذيرند.

پيامبران به سان رؤساى حكومت هاى دموكراسى نيستند كه از طرف اكثريت برگزيده شده باشند تا در تقنين و تشريع، از افكار عمومى الهام بگيرند و اگر آنان روزى بر وجود مشرك صحه گذاردند آنان نيز بپذيرند، بلكه پيامبران از جانب خدا بر اساس خط و مشى معينى برانگيخته شده اند و هدف از بعثت آنان، دعوت به يكتاپرستى و بازدارى مردم از پرستش غير اوست. هرگاه بپذيريم كه آنان از جانب خدا برانگيخته شده اند و نيز بپذيريم كه هدف آنان بسيار مقدس و حياتى است; در اين صورت اين نوع انتقادات، انتقادات كودكانه جلوه مى كند.

به هر حال، شايد در جهان هدفى مقدس تر از مبارزه با شرك و بت پرستى نباشد در اين صورت بايد ديد كه رهبر عالى قدر اسلام، از چه وسايلى براى اين هدف استفاده كرد و در وصول به آن، چگونه اصول انسانى را رعايت نموده است.

پيامبر گرامى(صلى الله عليه وآله وسلم) ١٣سال تمام، در مكه با پند و اندرز و تشريح مفاسد شرك و بت پرستى، مشركان را به حق و حقيقت دعوت نمود و اين مطلب به قيمت مهاجرت او از مكه به مدينه تمام شد و اگر به چنين هجرتى دست نمى زد، جان خود را از دست مى داد.

پس از ورود به مدينه و گرايش قبيله اوس و خزرج و گروهى از قبايل اطراف مدينه به اسلام، باز هم نيروهاى مشرك دست از او برنداشتند و بارها به مدينه حمله كردند، ولى رشادت و دلاورى سربازان اسلام، حملات آنان را خنثى ساخت.