در سرزمين تبوک(تفسير سوره توبه) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢١ - مأموريت عليعليه السَّلام

او نهاد و جابر بن عبداللّه را ملازم او ساخت و دستور داد هر چه زودتر خود را به ابوبكر برساند و آيات ياد شده را از او بگيرد و در روز «منى» در كنار «جمره عقبه» آيات الهى را تلاوت نمايد و علاوه بر تلاوت آيات، چهار دستور را نيز به سمع مشركان برساند:

١. جز فرد مسلمان كسى حق ندارد وارد خانه خدا گردد;

٢. هيچ كس نمى تواند برهنه طواف كند;

٣. مشركان حق ندارند در مراسم حج شركت كنند;

٤. هر كافرى كه با پيامبر پيمان دارد، پيمان او محترم است تا وقتى پايان پذيرد; ولى گروهى كه با پيامبر پيمان ندارند و يا پيمان شكسته اند تا مدت چهار ماه جان و مال آنان محترم است و پس از انقضاى اين مدت بايد وضع خود را روشن كنند. اگر دست از شرك و بت پرستى برداشتند به سان مسلمانان ديگر آزاد خواهند بود و در غير اين صورت، جان و مال آنان احترامى نخواهد داشت.

پيامبر به على فرمود: آيات ياد شده را از ابوبكر بگير و او را ميان ادامه سفر با وى يا بازگشت به مدينه مخير ساز.

على حركت كرد و در «جحفه» به ابوبكر رسيد و پيام پيامبر را به او ابلاغ نمود و آيات الهى را از او گرفت. او را ميان بازگشت به مدينه و ادامه سفر مخير ساخت. ابوبكر كمى انديشيد و بازگشت به مدينه را به ادامه سفر ترجيح داد. وقتى حضور پيامبر رسيد به حضرتش عرض كرد:

«أهلتنى لأمر طالت الأعناق إليه، فلما صرت ببعض الطرق عزلتني منه;

مرا بر انجام دادن كارى لايق وشايسته شمردى; كارى كه گردن ها، روى شوق علاقه به سوى آن كشيده مى شد(هر فردى افتخار انجام دادن آن را