در سرزمين تبوک(تفسير سوره توبه) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١١٠ - يك اجتماع كوچك

همسر را مايه سكونت و آرامش انسان مى داند كه بدون آن، براى انسان قرار و آرامش نيست:

(وَمِنْ آياتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْواجاً لِتَسْكُنُوا إِلَيْها).[١]

«از نشانه هاى خداست، كه براى شما از جنس شما همسرانى آفريد تا در سايه آن، قرار و آرام بگيريد».

٣. خويشاوندان

علاقه به خويشاوندان تا حدّى طبيعى است و حفظ روابط خويشاوندى در اسلام بسيار مستحسن و قطع ارتباط با خويشاوندان حرام است. اسلام كسانى را كه ارتباط خود را با اقوام خود قطع مى كنند نكوهش مى نمايد و آنان را در رديف مفسدان قرار مى دهد:

(وَيَقْطَعُونَ مَا أَمَرَ اللّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَيُفْسِدُونَ فِى الأَرْضِ أُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ).[٢]

«كسانى كه ارتباط خود را با اقوام خود، كه خدا دستور داده است با آنها ارتباط برقرار شود، قطع نمايند و در روى زمين افساد كنند آنان زيان كارانند».

علّت آن روشن است; زيرا آنان با گسستن روابط خويشاوندى، ضربت شكننده اى بر اتّحاد و يگانگى اجتماع وارد مى سازند.

ولى با توجه به اين سفارش ها، حفظ دين و پاكى را، بر ولايت پدر و علاقه به برادر و همسر مقدّم داشته است و هرگز نبايد به سبب علاقه به پدر و مادر و همسر