در سرزمين تبوک(تفسير سوره توبه) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٤٩

غربت و شهادت ومجروح شدن همراه بود. خدا يادآور مى شود كه پيامبر در برابر اين زحمات و رنج ها، نه تنها بى تفاوت نيست، بلكه كاملاً آگاه است، امّا چاره چيست؟ در راه هدف بايد تحمل كرد.

٣. به افراد علاقه مند است

او به همه افراد اعم از مؤمن و كافر علاقه دارد. نه تنها به هدايت همه علاقه دارد، بلكه سعادت و خوشبختى همه را در دو جهان از صميم دل مى خواهد و اگر با منافقان به شدت برخورد مى كند، صلاح آنان در همين است و اگر از مشركان تبرى مى جويد و بيشتر از چهار ماه مهلت نمى دهد، روى محبت و علاقه است و لذا چهار ماه نگذشته بود كه، همگى راه اسلام پيش گرفتند و دست از سنگ پرستى برداشتند.

٤. به افراد با ايمان مهربان است

او اگر چه به همه افراد علاقه مند است، ولى به افراد با ايمان، مهر بيشترى دارد; زيرا علاوه بر جنبه انسانيت، رابطه معنوى خاص، ميان او و جامعه با ايمان حكمفرماست. و در آخرين آيه، يادآور مى شود كه ايمان افراد به سود خود آنان است و روى گردانى گروه مخالف نيز به ضرر خودشان تمام مى شود و تكيه گاه پيامبر، خداى يگانه است كه حافظ و نگهبان اوست و بر او توكل مى جويد:(فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِىَ اللّهُ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ).

خدايى كه صاحب عرش بزرگ است و قدرت دارد كه بنده صاحب رسالت خود را از شرّ كافران و منافقان حفظ بفرمايد: (وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيم).