در سرزمين تبوک(تفسير سوره توبه) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٤٩ - اختلاف اناجيل درباره فرزند بودن مسيح

نزديكى بوده است و باز استفاده مى شود كه اين «پسر بودن» از خصايص حضرت مسيح نبوده، بلكه تمام نوع بشر از اين مطلب سهم وافرى دارند. دانشمندان و خوانندگان گرامى مى توانند براى به دست آوردن نمونه هاى آن، به فصل پنجم و ششم از انجيل متى و فصل بيستم از انجيل يوحنا مراجعه بفرمايند.[١]

با وجود اين پاره اى از موارد، اناجيل دلالت بر فرزندى واقعى مى نمايند و آشكارا مى رسانند اين توالد و تناسل، نوعى استكمال است كه بازگشت آن به اتحاد است، چنان كه در فصل هفدهم از انجيل يوحنا نقل مى كند. عيسى پس از آن كه گروهى از شاگردان خود را دعا كرد، سخن خود را چنين آغاز كرد:«ولست أسأل فى هؤلاء فقط، بل وفى الّذين يؤمنون بى بقولهم ليكونوا بأجمعهم واحداً كما أنّك يا أبت ثابت فىّ وأنا أيضاً فيك ليكونوا أيضاً فينا واحداً... أنا فيهم و أنت فىّ ويكونوا كاملين لواحد».

بر ارباب دانش و بينش و كسانى كه تا حدى به زبان عربى آشنا هستند دلالت اين جمله ها بر آن چه گفته شد، پوشيده نيست و روشن تر از جمله فوق بر مدعا، جمله هاى زير است.

١. فيلبس از عيسى درخواست نمود كه خدا را نشان دهد، وى در پاسخ گفت: «أما تؤمن أنى فى أبى وأبى فىّ وهذا الكلام الّذى أقوله لكم ليس هو فى ذاتى وحدى بل من أبى الحال فىّ... أنا فى أبى و أبى فىّ».[٢]

٢. «لكن خرجت من اللّه وجئت».[٣]

٣. «به مردم دستور مى دهد كه غسل تعميد خود را به نام پدر و پسر و روح