در سرزمين تبوک(تفسير سوره توبه) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٥١ - نظر قرآن درباره تثليث

خدا مى دانند.

استدلال فوق را بسيارى از آيات قرآن متعرّض است كه ما به برخى از آنها اشاره مى نماييم:

(مَا الْمَسيحُ ابْنُ مَرْيَمَ إِلاّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ وَأُمُّهُ صِدِّيقَةٌ كَانا يَأْكُلانِ الطَّعامَ أُنْظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الآياتِ ثُمَّ انْظُرْ أَنّى يُؤْفَكُونَ).[١]

«مسيح فرزند مريم فقط پيامبرى مانند پيامبران پيش از او بود،صادر او زنى بسيار راست پيشه بود، هر دوى آنها غذا مى خوردند. بنگر چگونه آيه ها را بيان مى نماييم، سپس بنگر چگونه در (ضلالت) سرگردان مى شوند».

علّت اين كه از ميان كارهاى عيسى و مادرش، غذا خوردنشان را مورد بحث قرار داده است، اين است كه اين كار، ده ها عارضه مادى و حوادث طبيعى را در بردارد كه با الوهيت عيسى ابداً سازگار نيست. آيات ديگرى در اين زمينه وارد شده است كه ما براى اختصار از نقل آنها خوددارى مى نماييم.

٢. از طريق برهان عقلى وفلسفى، كه گواهى مى دهند محال است خدا پسرى داشته باشد و از ميان آن همه آيه، فقط آيه ١١٧ سوره بقره متضمّن سه دليل عقلى است كه عقلاً محال است خدا داراى فرزند باشد و شرح اين براهين و تفصيل آنها را بايد از تفاسير مربوط به سوره بقره جستجو نمود.