دهه سى‌ام ميلاد سخن مى‌گويد به تئاتر عربى در «ارتس يسرائيل» اشاره مى‌كند و انسان در برابر اين امر چاره‌اى ندارد جز ريشخند زدن به بيهودگى و بى معنايى گتونمايى و گرايش هاى معنايى آن.
٤. يكى ديگر از ابعاد اصطلاحات صهيونيستى كه در برابر «گتونمايى» قرار دارد، چيزى است كه، آن را «عادى سازى» مى‌ناميم. عادى سازى عبارت است از تلاش براى دادن ويژگى عمومى و طبيعى به پديده‌هاى صهيونيستى، با اينكه اين پديده‌ها به دليل طبيعت شهرك نشينى و اشغالگرى خود، در برخى از ابعاد انحصارى و خاص مى‌باشند. جنبش صهيونيسم در يكى از اصول خود تلاش مى‌كند جنبش صهيونيسم و پس از آن رژيم صهيونيستى را به عنوان پديده‌هاى طبيعى و عادى سياسى مطرح سازد؛ به طورى كه گويى رژيم سياسى اسرائيل در بنيادهاى خود با ديگر رژيم‌هاى سياسى ديگر تفاوتى ندارد. بنابراين سخن از نظام حزبى در دموكراسى اسرائيلى و نيز سخن از صهيونيسم به عنوان قوميت يهود و حتى جنبش آزادى بخش ملى براى قوم يهود مطرح مى‌گردد، گويا اقليت‌هاى يهودى در جهان ملتهايى كوچك مانند ملت‌هاى جهان سوم مى‌باشند. گويا صهيونيسم سنخيتى با شيوه‌هاى استعمارى شهرك نشين اشغالگر ندارد و جنبشى است كه غاصبان را مى‌راند و سرزمين آباء و نياكان خود را باز پس مى‌گيرد. برخى از ابعاد تجربه شهرك‌نشين صهيونيستى «جنبش تعاونى «١»» و «صهيونيسم سوسياليستى (جامعه‌گرايى)» ناميده شده. بدين ترتيب صهيونيسم در عادى نشان دادن خود در حوزه اصطلاحات، موفق شده است و محتوايى كلى، عادى و طبيعى كه غير از محتواى حقيقى آن مى‌باشد كسب نموده است.
با اينكه انحصارى بودن و تمايز پديده‌هاى صهيونيستى و يهودى و گتونمايى اصطلاحات را نمى‌پذيريم و معتقديم پديده‌اى كه مورد اشاره قرار مى‌گيرد صورتى (دال) است كه در بسيارى از ابعاد از قوانين كلى حاكم بر اين پديده پيروى نمى‌كند؛ اما هر پديده خصوصيت و پيچيدگى خود و مؤلفه‌هاى متمايز كننده از ديگر پديده‌ها را دارد. فرآيند عادى‌سازى تمامى اينها را ناديده مى‌گيرد، هنگامى كه واژه «دموكراسى» بر اسرائيل انطباق داده مى‌شود، بر رژيمى سياسى متكى بر سرقت تاريخى- كه آثار آن هنوز آشكار است- منطبق مى‌گردد. از