همان محافظان بافت تمدنى كه پيشرفت فناورى زيادى داشت، هدايت شهرك‌نشينان صهيونيست را به عهده گرفت و همچنين شيوه‌هاى پيشرفته حاكميت را كه خود متحول نموده بودند به آنها داد. اما همه اين امور موجب نمى‌شود آنان جامعه يا حكومتى عادى تشكيل دهند. به همين دليل از آنان به «كيان» «١» يا «اجتماع» ياد مى‌شود.
٤. المشروع الصهيونى (طرح صهيونيستى):
هدف از استعمال اين عبارت در گفتمان سياست عرب، گاه براى اشاره به طرح صهيونيستى براى اشغال فلسطين و اخراج اهالى آن و يا سلطه بر آنان مى‌باشد (و گاه به معناى توطئه پايان ناپذير يهوديت به كار مى‌رود).
طرح صهيونيسم الگوى ايده آل صهيونيسم است (آنچه انتظار مى‌رود وجود داشته باشد) در اين طرح تمام ويژگى‌هاى اين ساختار عجيب نمايان است. (آنچه كه بعداً با اقدامات عملى آشكار شد). طرح در زمان و مكان محقق مى‌شود. به عبارت ديگر ميان آنچه كه توقع تحقق آن است با آنچه كه در عمل ظهور مى‌كند تناقض وجود دارد. با اين حال بسيارى از اعراب طرح صهيونيستى را راهكارى قطعى مى‌پندارند كه به تمام و كمال در حال تحقق است. پيش‌بينى هرتصل كه پنجاه سال بعد حكومت صهيونيستى بر پا خواهد شد، به وقوع پيوسته است. آنچه مورد غفلت قرار مى‌گيرد اين نكته است كه تعداد پيش‌بينى‌هاى صهيونيستى كه محقق نشده فراتر از تعداد تحقق يافته‌هاى آن مى‌باشد هرتصل در سال ١٩٠٤ م. پيش بينى كرد آلمان حكومت صهيونيستى را به زير بال و پر خود خواهد گرفت. اين پيش بينى ٣٠ سال قبل از آن بود كه حكومت نازى‌ها اعضاى گروههاى يهودى اروپا را (با شيوه جهنمى خاص) به زير بال و پر خود بگيرد.
بن گوريون پيشگويى كرد كه دو يا سه سال پيش از برپايى حكومت، تمامى حكومتهاى عربى تسليم خواهند شد و پيمان‌هاى صلح (سازش) با حكومت صهيونيستى را امضا خواهند كرد. فلسطينى‌هاى عرب اراضى خود را در جستجوى ثروت در ديگر نقاط جهان عرب ترك خواهند گفت.