مى‌گردد. اين ديدگاه معتقد است كه يهوديان يك بخش آلى (Volk) از بافت تمدنى غرب نمى‌باشند كه با آنان همچون ديگر شهروندان تعامل شود و از همان حقوق و تكاليف برخوردار باشند، بلكه يهود قومى آلى و مختار است كه وطن مقدس وى فلسطين است، لذا بايد به آنجا هجرت كند و او به شكل آلى به وطنش مرتبط است.
اين جريان منادى اسكان يهود در فلسطين، حتى بعد از فروكش كردن شور دينى كه با جنبش اصلاح دينى همراه بود ادامه يافت. براين گرايش نام «صهيونيسم م گفتمان صهيونيستى ١٢٧ طرح جامع و اساسى صهيونيسم ص : ١٢٦ سيحى» اطلاق مى‌شود، اين گرايش در حال حاضر در ايالات متحده به ويژه در محافل پروتستانى (اصولگراى) افراطى شاهد رستاخيز جديدى است.
٣. با افزايش ميزان سكولاريزاسيون در جوامع غربى، گرايش‌ها و مفاهيم صهيونيستى در محافل فلاسفه (به ويژه رمانتيست‌ها) و انديشمندان سياسى و اديبان پديدار گشت. آنان خواستار اسكان دوباره يهوديان در فلسطين به عنوان قومى آلى و طردشده مى‌باشند و همچنين يك پيوند آلى با استناد به علل تاريخى، سياسى و حتى «علمى»، آن را با فلسطين مرتبط مى‌سازد. به اين قسم از صهيونيسم «صهيونيسم غيريهودى» يا «صهيونيسم أغيار» اطلاق شد. «قوم آلى» قومى است كه اعضايش مانند پيوند اجزاى يك موجود واحد آلى، به يكديگر پيوند داده مى‌شوند و يك رابطه آلى او را با سرزمين و ميراثش مرتبط مى‌سازد. اين مفهوم سنگ بناى ايجاد تفاهم ميان صهيونيست‌ها و دشمنان يهود را تشكيل مى‌دهد. به اعتقاد همه آنان، يهوديان قوم آلى واحد و خودكفايى هستند كه متعلق به غرب يا هيچ وطن ديگرى نمى‌باشند و از آنجا كه يهودى به طور آلى با ارتس يسرائيل يعنى فلسطين مرتبط است، پس بايد وى را به آنجا منتقل ساخت.
٤. ملاحظه مى‌شود هرچند تا اين زمان خود اصطلاح «صهيونيسم» وضع نشده، با اين حال مفهوم صهيونيسم در ميان فلاسفه، انديشمندان، شاعران و شيفتگان دينى به طور گسترده رايج گرديده است. اما با تبلور هجوم امپرياليسم غرب به شرق، به ويژه خاور اسلامى، و با تبلور انديشه يهود ستيزى در غرب به علت ظهور يك حكومت مركزى سكولار كه يهوديان را به عنوان گروه كاركردى به حاشيه راند، و نيز با افزايش ميزان سكولاريزاسيون، خود مفهوم صهيونيسم تبلور يافت و از بسيارى ابعاد غيبى دينى يا رمانتيكى رهايى يافت و از دنياى سياست و منافع مادى و منافع كشور رها شد.