صهيونيستى به اين عنصر اولوليت مى‌دهند. اما مشخصات مرزهاى اين سرزمين مطلقاً مشخص نيست و بر سر آن توافق صورت نگرفته است.
د) سرزمين منشأ اصلى روانه شدن مازاد سود به رژيم شهرك نشين است (به ويژه پيش از سال ١٩٤٨ م.) زمين پايگاهى است كه شهرك نشينى بر آن تأسيس شده است. هر چه اين پايگاه توسعه بيشترى يابد روانه شدن مازاد سود بيشتر و نيز افزايش قدرت صهيونيسم را به دنبال دارد.
٥. از نيل تا فرات:
اين عبارتى اخلاقى است كه مضمون آن مانند بسيارى از اصطلاحات صهيونيستى مشكك و مبهم است. اين عبارت در تورات براى مشخص كردن ارتس يسرائيل آمده است. اما نقشه‌هاى توراتى متعددى از ارتس يسرائيل وجود دارد. عبارت «از نيل تا فرات» به دليل توسعه طلبى طرح صهيونيسم منتشر شد. گفته مى‌شود اين عبارت بروى كنست نوشته شده، هر چند حكومت اسرائيل آن را تكذيب مى‌كند. البته اين مهم نيست. هرتصل محدوده حكومت يهودى را از رود مصر تا فرات ترسيم كرد. حاخام فيشمان (عضو آژانس يهود) در ٩ ژوئن ١٩٤٧ م. به هنگام اداى شهادت در برابر كميته تحقيق و تفحص وابسته به سازمان ملل، همين شعار را تكرار كرد و گفت: سرزمين موعود از نيل تا فرات كشيده مى‌شود و بخش‌هايى از سوريه و لبنان را شامل مى‌شود. اين عبارت تبيين مى‌كند كه شعار «از نيل تا فرات» يك دروغ عربى و نتيجه سياست توطئه گرائى نبوده بلكه بخشى از عقيده صهيونيستى است.
شايسته است پژوهشگر طرح «از نيل تا فرات» را چندان جدى نگيرد، چون تنها يك رؤياى صهيونيستى است. با اين حال نبايد از اوهام و رؤياهاى دشمن به طور كامل غفلت ورزد. اين رؤيا شاخص‌هايى از نيت و عقيده صهيونيستى در مورد مرزهاى حركت وى به ما ارائه مى‌دهد.
به هر حال آنچه در اين مجال براى ما مهم است، نه مرزهاى موهوم جغرافيايى يا تاريخى حكومت صهيونيستى بلكه سياست توسعه طلبى صهيونيستى مى‌باشد. شايد بهتر باشد به ديد دقت به نوشته‌هاى هرتصل در خاطراتش بنگريم: «هر چه تعداد مهاجران افزايش يابد دايره سرزمين توسعه خواهد يافت» يعنى او مرزهاى سرزمين را به طور دقيق مشخص نكرد. بلكه‌