٧. صهيونيتان (دو صهيونيسم):
منظور، صهيونيسم شهرك نشين و صهيونيسم اسكانى مى‌باشد (در فصل ششم اين كتاب به اين دو اصطلاح پرداختيم).
٨. صهيونية المرتزقة (صهيونيسم مزدور):
اين اصطلاح را در فصل آخر اين كتاب مورد بررسى قرار داده‌ايم.
هر چند گفتمان تحليلى عربى موفق به جعل اصطلاحاتى شده كه حقيقت حركت صهيونيستى شهرك نشين را نشان مى‌دهد، اما نتوانسته اصطلاحات زير را توليد كند:
الف) تهديد تمدنى اسرائيل (التحدى الحضارى الاسرائيلى):
اين عبارت كه وارد گفتمان سياسى عربى شده، به اين معناست كه اجتماع صهيونيستى يك رژيم تمدنى مستقل و برتر از نظام تمدن عربى مى‌باشد. شكست نظامى اعراب نتيجه عقب ماندگى تمدنى آنهاست، و اگر اعراب راه صهيونيست‌ها را طى كنند، پيروز خواهند شد.
«تهديد تمدنى» «١» فرايندى است كه تمام جنبه‌هاى زندگى را پوشش مى‌دهد به طورى كه براى ديگرى بينش به زندگى و شيوه‌اى براى تنظيم آن مى‌دهد تا براى وى موفقيت در تمامى سطوح را ايجاد نموده و تمامى توانايى‌هاى انسان را به عنوان انسان به فعليت برساند. پس تهديد تمدن يك دستاورد فناورى يا برترى نظامى نيست. در غير اين صورت ناگزير بوديم بگوييم تاتارها بر اعراب برترى دارند، چون آنان از دجله با دو پشته از نسخه‌هاى خطى عربى عبور كردند! بايد به برترى بربرها بر روميان قائل شويم، چون در حمله به رم و تخريب دستاوردهاى تمدن رومى موفق شدند! بنابراين پذيرش چنين معيارى سخت است چون معيارى يكسويه است كه از وجود مركب انسان غفلت مى‌كند. همچنين برترى نظامى به هيچ وجه برترى تمدنى نيست. اين عامل به تنها معيار براى تأثير تمدن غرب (مبتنى بر ديدگاه صريح داروينى) تبديل شد و چنان مركزيتى به آن داد كه شايستگى آن را نداشت.
اگر به اجتماع شهرك نشين صهيونيستى كه- به اعتقاد برخى- نماد مبارزه تمدنى مى‌باشد بنگريم، آن را در عمل جامعه‌اى خواهيم ديد كه برترى انكارناپذير نظامى را كسب كرده است. اما