تمامى آنچه در آن مكان است نگاه كرد تا آن را بشناسد، و اين يك تاكتيك براى جوانان انتفاضه است. همچنين مى‌گويند «نفض الطريق» يعنى «جاده را از دزدها پاكسازى كرد» وقتى گفته مى‌شود «نفضه» به معناى «گروهى است كه به منظور تجسس به سرزمينى فرستاده مى‌شوند تا بررسى كنند آيا در آن ترس يا دشمن وجود دارد؟» اين نيز تاكتيكى است براى انتفاضه كنندگان. اين واژه معانى حاصل خيز ديگرى نيز در خود دارد. وقتى گفته مى‌شود «نفض الكرم» يعنى «خوشه‌هايش باز شد»، نيز گفته مى‌شود «نفضت المرأة» يعنى «فرزندانش زياد است» (اين معنا مهمتر است) و «المرأه النفوض» يعنى زن دارى بچه زياد، يعنى زنى كه از بچه دار شدن دست بر نمى‌دارد (كاملًا شبيه زنان فلسطينى). همچنين تعبيراتى مانند «نفض عنه الكسل» كسالت وى برطرف شد «نفض عنه الهم» (اندوه وى تمام شد) «انتفض واقفاً» (يعنى از جا جست و ايستاد) نيز از مشتق‌هاى اين واژه مى‌باشند. تمامى اينها اصطلاحاتى هستند كه معناى «آنچه امروزه رخ مى‌دهد پيوسته وجود داشته» مى‌باشند.
«انتفاضه» (با معانى غنا، استمرار و ريشه دار بودن) يك «انقلاب» (با تمامى معانى «سوزاندگى» و «نويد فصل جديد») نيست. انقلاب يك انقطاع است، اما انتفاضه بازگشت به گذشته و بازگرداندن يك هويت سلب شده است تا بار ديگر «اسرائيل» به «فلسطين» مبدل شود. همان گونه كه پيوسته در طول تاريخ بوده و در آينده به حول و قوه الهى خواهد بود.
نمى‌توانيم بگوييم جوانان انتفاضه كه اين اصطلاح را برگزيدند شناخت كامل و ادراك آگاهانه از آن داشتند. اما در عين حال احساس درست تمدنى آنان به تاريخ خويش و پيوند مستقيم آنان با ميراث خويش و رويگرداندن روانى و معرفت شناختى آنان از الگوى غرب، را نمى‌توان انكار نمود. آنان ترجيح داده‌اند پرچم انتفاضه را با تمام دلالت‌هاى عميق بى نظير (در زبان‌هاى اروپايى) به دوش بكشند. به همين دليل در نشريات غربى از انتفاضه به intifada ياد مى‌شد كه بيانگر فهم خصوصيت كلمه از سوى آنان مى‌باشد.
مبارزان فلسطينى در انتخاب واژه «انتفاضه» دست بر يكى از مهمترين ويژگى‌هاى حركت تاريخى خويش گذاشتند و اين ويژگى عبارت است از حركتى كه در چارچوب هويت آنان صورت مى‌پذيرد، هويتى كه ريشه در گذشته دارد و به خواست خداوند تا آينده ادامه خواهد يافت.