به برپايى حكومت موسوم به يهودى و پشتيبانى از آن نمود! ايالات متحده از رفتار استعمارى شهرك نشين و توسعه طلبى دائم و تهاجم اسرائيل به كشورهاى مجاور و نيز از اقدامات سركوب گرانه وحشيانه انقلاب ملت فلسطين چشم پوشى مى‌كند و با اين حكومت وارد بستن پيمانهاى همكارى راهبردى مى‌شود و اسرائيل را تجهيز تسليحاتى مى‌نمايد و به وى اجازه مى‌دهد از سلاح‌هاى هسته‌اى استفاده كند. اگر شوراى امنيت تلاش كند اسرائيل را مجبور به اجراى مصوبات سازمان ملل نمايد، از حق وتو استفاده مى‌كند. در همين حال ايالات متحده به كشورهاى عربى به بهانه داشتن سلاح كشتار جمعى و عمل نكردن به مصوبات سازمان ملل يورش مى‌برد. دوگانگى معيارها موجب شده تا برخى در جهان عرب تصور كنند «يهوديان» بر تصميم‌هاى آمريكا سلطه دارند و اين بخشى از تلاش براى تسلط بر جهان است. اما فراموش مى‌كنند كه راهبردهاى امپرياليستى آمريكايى به اسرائيل با يهوديان ارتباطى ندارد، بلكه نتيجه تصميم‌هاى صاحبان صنايع اسلحه سازى و انحصارطلبان در ايالات متحده مى‌باشد.
پژوهشگر نكته سنج خواهد يافت كه ديدگاه انحصارى توطئه‌اى در مورد يهوديان، در اساس خود با نوع نگاه انحصارى صهيونيستى به يهود هرگز تفاوتى ندارند. هر دو گروه به يهوديان از منظرى انحصارگرايانه و ساده مى‌نگرند كه وجود آنان در تاريخ را بسيط مى‌كند، چون ناسوتى بودن انسانيت و نيز مركب بودن يهوديان را سلب مى‌نمايد. به جاى نگاه به اعضاى گروههاى يهودى به عنوان بخشى از تاريخ كشور و تمدن خويش، به آنان به عنوان وجودى واحد، منسجم و يگانه نگريسته مى‌شود كه در تاريخ ويژه آن يهودى جداى از جامعه‌اى كه در آن مى‌باشد حركت مى‌كند. به دليل اين توافق ميان دو گروه، مى‌بينيم دسيسه گرايان و صهيونيست‌ها از «ملت يهود در گذر تاريخ» و «شخصيت يهودى در تمامى دوره‌ها» و از «نبوغ» يا «جنايت يهودى» در هر زمان و مكان و ... سخن مى‌گويند.
اختلاف ميان دسيسه گرايان و صهيونيست‌ها، در تشخيص، توصيف، خاستگاهها، مسلّمات و يا حتى در راه حل نبوده بلكه تنها در مكانيسم حل اين مسأله است. يعنى اختلاف ميان آنها اختلاف بسيط اجرائى است نه اختلاف كلى و شمولى. هر دو گروه براى حل مشكل وجود يهودى منسجم و يگانه كه پيوستن به جوامع را نمى‌پذيرند راه حل ضرورت خروج يهوديان‌