ممكن است ريشه واقعى داشته باشد، اما متعلق به زمان و مكان مشخصى مى‌باشد. به طورى كه تقريباً پس از محو يهوديان ييديشى، اين تصوير كارآمدى خود را تا اندازه زيادى از دست داد و الگوهاى رفتارى جديدى ميان اعضاى اين گروهها ظهور كرد.
انديشه اخلاقيات يهودى ميان يهودستيزان انتشار دارد همان طور كه در ميان صهيونيست‌هايى كه به آن مضمونى مثبت مى‌دهند نيز رايج است. به اين ترتيب كه اخلاقيات يهودى بيانگر نبوغ يهودى است كه از يهودى فردى نوآور، قادر به برقرارى انسجام اجتماعى، دوستدار قوم و قوميت يهودى و سرزمينش و ... مى‌سازد. نياز به بيان اين نكته نيست كه ساختار ديدگاه دشمنان يهود با ديدگاه صهيونيست‌ها تفاوتى ندارد، چون در نگاه آنان يهودى در هرجا باشد يهودى است و پيوسته همان رفتار را دارد! ٥. نژاد يهودى: «١» «نژاد» عبارت است از مجموعه‌اى از ويژگيهاى زيست شناختى مانند حجم جمجمه، رنگ پوست، چشم يا مو نژاد در يك گروه بشرى وجود دارد و آنان را به طور جبرى (بيولوژيك) از ديگر گروهها متمايز مى‌كند. واژه «نژاد» تقريباً با «سلاله»، «جنس» يا «خون» هم‌معنا مى‌باشد.
در مورد سلاله‌ها، نژادها يا جنس‌هاى مختلف بشرى يا خونى كه در رگ‌ها جارى است، تقسيم‌هاى متعددى وجود دارد.
طبق يك رويكرد صهيونيستى، يك نژاد مستقل يهودى وجود دارد. اين رويكرد بر اين باور است كه اساس هويت و شخصيت يهودى، نسبت نژادى است. چنان كه ماكس نوردو، از انديشمندان نژاد پرستى غربى (حتى قبل از تبديل آن به صهيونيسم)، با عبارتى صريح و بدون ابهام چنين مى‌گويد: «يهوديت مسأله دينى نيست بلكه صرفاً يك مسأله نژادى است.» دانشمند صهيونيست اگناتز زولچان (١٨٧٧- ١٩٤٨) يهوديان را به عنوان «امتى از يك خون خالص كه مشكلات افراطگرى يا انحراف اخلاقى در آن راه ندارد.» معرفى مى‌كند. جامعه شناس صهيونيست- آرتر رابين- تعريفى نژادى از يهود ارائه داد و در آن تبيين كرد كه يهوديان «عناصر نژادى بيگانه را به ميزان اندك و به طور محدود در خود راه دادند. اما اكثريت آنها خلاف آنچه در كشورهاى مركز اروپا رايج است، نژادى متمايز دارند».