را تبيين و با مطالعه طرح جامع و اساسى صهيونيستى مبناى اصلى اين تصميم‌ها را بررسى نماييم. در نهايت آن معناى مقصود را استنباط خواهيم كرد و در داخل متن، درون كروشه قرار خواهيم داد.
اولين اين تصميم‌ها، مصوبات كنگره اول صهيونيسم (١٨٩٧) است كه برنامه بال ناميده مى‌شود. اين كنگره شامل مجموعه‌اى از پيشگفتارها است كه هدف از جنبش صهيونيسم را مشخص مى‌كند. نيز اين اعلاميه شامل چهار نكته است كه ابزارهاى لازم براى تحقق اين هدف را پيشنهاد مى‌كند.
«هدف صهيونيسم، تأسيس وطن [يعنى دولتى‌] براى ملت يهود [يعنى جمعيت مازاد يهوديان شرق اروپا] در فلسطين [سرزمين داراى موقعيت استراتژيك‌] تحت حمايت قانون بين‌المللى [يعنى با حمايت كشورهاى غربى‌] مى‌باشد.» اين كنگره ابزارهاى زير را براى محقق شدن اين هدف توصيه مى‌كند:
الف) سرعت در فرآيند اسكان كشاورزان و صاحبان حرفه و كارگران يهودى در فلسطين، [و به دنبال آن اخراج اعراب از آن‌] در چارچوبهاى مناسب [يعنى برپايى استعمار شهرك نشين يهودى در فلسطين با نيرنگ يا خشونت، و اين تنها شيوه دنبال شده براى تأسيس جماعت شهرك نشين است‌]؛ ب) سازماندهى تمامى يهوديان و ايجاد اتحاد در آنان از طريق سازمانها و انجمن‌هاى محلى و جهانى مناسب و طبق قوانين هر كشور [يعنى سلطه بر گروههاى يهودى و در عين حال عدم فشار بر يهوديان غرب اروپا] ج) تقويت حس قومى يهود و بيدارى قومى و حمايت از آن [يعنى سلطه بيشتر و رهايى از بخش‌هاى غير صهيونيستى موجود ميان يهوديان و قانع كردن يهوديان شرق كه طرفدار گفتمان نژادى دينى و سكولار مى‌باشند]؛ د) اتخاذ گامهاى مقدماتى براى كسب موافقت دولت‌ها [ى غربى‌]، به اعتبار اينكه براى تحقق هدف صهيونيسم [يعنى دستيابى به مشروعيت استعمارگرى به واسطه كشورهاى غربى‌] ضرورى است.
ساختار برنامه بال تعبير آشكارى از گفتمان نيرنگ‌آميز صهيونيسم است. در اين برنامه‌