مى‌رود به معناى امنيت دائمى بر اساس مفهوم صهيونيستى است. حزب الله كه از خاك لبنان دفاع مى‌كند، از نگاه آمريكايى- صهيونيستى تهديد كننده امنيت اسرائيل بوده، در نتيجه يك حزب تروريست است! ٢. مرزهاى تاريخى و مقدس:
صهيونيسم يك ايدئولوژى است كه تاريخ مقدسى را كه در عهد قديم آمده، با تاريخ زمانى كه در سرزمين فلسطين محقق شده درهم آميخته است. لذا تاريخ‌هاى گروههاى يهودى در جهان و تاريخ فلسطينى‌ها در فلسطين را بى اعتبار مى‌نمايد تا ترانسفر مورد نظرش محقق شود:
انتقال يهود از تبعيدگاه به فلسطين و انتقال فلسطينى‌ها از فلسطين به سرزمين تبعيد. اما ترانسفر تنها در زمان رخ نمى‌دهد، بلكه نياز به مكان (جغرافيا) نيز دارد. اگر صهيونيسم مرزهاى تاريخى را بى اعتبار نموده، در حقيقت مرزهاى جغرافيايى را نيز از اعتبار ساقط نموده است. بنابراين اسرائيل حكومت «بدون مرز» است! پس مرزهايش! آخرين موقعيت نظامى است كه نيروهاى مسلح صهيونيستى اشغال مى‌نمايد! اين مرزها تا زمانى كه اين نيروها موقعيت جديدى را تصرف كنند، اعتبار دارد. تا اينكه در نهايت امر به سلطه بر تمامى سرزمين موعود بينجامد. سرزمين موعود نيز مرزهاى آشكار و واضحى ندارد. به طورى كه در عهد قديم چند نقشه متفاوت از اين سرزمين ارائه شده است.
بنابراين مرزهاى تاريخى و مرزهاى مقدس مترادف يكديگر فرض شده‌اند. به همين رو حكومت صهيونيستى به اراضى عربى كه طمع سلطه به آنها را دارد، به عنوان «بخش‌هاى اشغال شده از سرزمين قومى يهود» يا «بخش‌هاى مهم سرزمين تاريخى اسرائيل» يا «بخشى از سرزمين مقدس» مى‌نگرد. پس از آنكه بر قطعه‌اى از سرزمين عربى سلطه يافتند و گام‌هاى اشغال در آن استقرار مى‌يابد سخن از اين زمين‌ها به عنوان «اراضى آزاد شده» به ميان مى‌آيد! ٣. مرزهاى امن:
اصطلاح «مرزهاى امن» اصطلاحى است كه بسيارى از مفاهيم اختلافى را در خود جاى مى‌دهد.
مرزهاى امن، مرزهاى تاريخى و در نتيجه مرزهاى مقدس است. مفهوم «مرزهاى امن» پيش از جنگ ١٩٦٧ در انديشه اسرائيل وجود نداشت. به طورى كه راهبرد آن مبتنى بر «وارد