٣. استقلال يهود: «١» «استقلال يهود» عبارتى است كه براى يهود شخصيت و تاريخى مستقل از تاريخ و شخصيت اغيار قائل است. در ادبيات صهيونيستى از سازمانهاى خود گردان مانند قهال و شوراى سرزمين چهارگانه سرزمين» به عنوان سازمانهاى خودمختار ياد مى‌شود. همچنين از لهجه‌هاى اعضاى گروههاى يهودى، با عنوان زبانهاى يهوديان اشاره مى‌شود.
عقيده صهيونيسم و گرايش يهودستيز هر دو مبتنى بر اين مفهوم مى‌باشند. دشمنان يهود از انزواگروى يهوديان و نپذيرفتن پيوستن به جوامع أغيار و ترجيح گتو بر زندگى با أغيار سخن مى‌گويند. حتى آنان از ويژگيهاى طبيعت انسانى يهود سخن مى‌گويند كه اين ويژگى‌ها آنانرا از ديگر انسانها بى‌نياز و متمايز نموده. حتى فرقه كاپالاى لوريايى «٣» به حدى افراطى است كه يهوديان را به عنوان كسانى كه از گل جدا از اغيار خلق شده‌اند، ترسيم مى‌كنند، در حالى كه اين امر با داستان نحوه آفرينش در عهد قديم تناقض دارد.
نياز به گفتن نيست كه چنين استقلالى براى يهوديان در كار نيست. چون شواهد تاريخى بر اين نكته دلالت دارند كه اعضاى گروههاى يهودى با جوامع خود ملح گفتمان صهيونيستى ١٨٢ ١. خصوصيت يهودى:.
ص : ١٨١ ق (درآميخته) شده، با آنان رابطه خويشاوندى برقرار كرده‌اند. استقلال يا جدايى نسبى اعضاى گروههاى يهودى از جامعه اكثريت نيز با وضعيت اعضاى هر اقليت دينى يا قومى ديگر در هر جامعه‌اى- به ويژه جوامع سنتى- متفاوت نيست. علت رواج مفهومى چون" استقلال يهود" به پذيرش نقش گروه كاركردى (كه اعضاى آن جداى از جامعه زندگى مى‌كنند) در بسيارى از جوامع به ويژه جهان غرب از سوى اعضاى گروههاى يهودى باز مى‌گردد.
به اعتقاد ما، به كارگيرى اصطلاحى چون «يهود» به منظور تأكيد بر وجود چنين استقلالى است؛ چه بسا اين واژه به ميزانى از وحدت و همگنى آراسته باشد كه يهوديان هرگز از آن بهره نبرده‌اند. لذا ما استفاده از اصطلاحى چون «گروههاى يهودى» را ترجيح مى‌دهيم، چون بر گونه‌گون بودن، ناهمگنى و نبود يكپارچگى ميان آنان اشاره دارد و در عين حال وجود اندكى از وحدت و همگنى در ميان آنان را نفى نمى‌كند.